Wie de handschoen past

Kelly Hermsen is een Europees unicum met Keepersschool Balvast

Keepersschool Balvast SV Ommoord Kelly Hermsen
Foto: Maarten Omvlee

Kelly Hermsen leek lang voorbestemd om als Oranje Leeuwin Europees kampioen te worden. Totdat acht en vier jaar geleden kruisbanden de droom van ‘De Brad Jones onder de keepsters’ aan flarden scheurden. Feyenoordscout Maup Martens, hij zag het lange haar onder haar pet over het hoofd, wilde de keepster van RSV Hion D1, die bij Oranje Onder 12 het doel verdedigde, naar Varkenoord halen. Ook Atletico Bilbao, MSV Duisburg, Burmingham City, ADO Den Haag, FC Utrecht en Ajax dongen naar Hermsens handen. Uiteindelijk eindigde ‘De Rotterdamse Hope Solo’, haar loopbaan in 2013 met lege handen. Profvoetballer worden zat er, met ook nog eens een onwillige schouder, na vierentwintig verjaardagen niet meer in. In september 2016, nadat de tweede kruisbandoperatie haar weer op de been had geholpen, herpakte de voormalige klasgenoot van Michiel Kramer zich manmoedig. Kelly pakte met Keepersschool Balvast alsnog een hoofdprijs: Enige vrouwelijke keepersschooleigenaar van Europa. Gaat het woord ‘keepster’ misschien ook ooit verdwijnen uit de Dikke Van Dalen?

De ijzeren poort van Sportpark Swansnesse zit op slot. Geen nood. Moeder Sandra staat mij op te wachten met de sleutel in haar hand. Ik hoef niet, zoals de jeugd uit Rotterdam-Oost, die de verleiding van een voetbalveld niet kan weerstaan, het hek in, het kassahuisje op en te landen als Jeffrey Wammes om binnen te komen. Met zo’n gastvrije kantinebeheerster, de koffie staat al klaar, is het geen wonder dat Keepersschool Balvast zich heeft genesteld bij SV Ommoord. Even later verschijnt Kelly Hermsen, de energieke, enige houdster van een keepersschool in Europa, met haar guitige glimlach ten tonele.

Natuurlijk rolt, vijf dagen na het succes van de Oranje Dames, het EK Vrouwen, bij de keepster die uitkwam voor Oranje Onder 12 tot en met Oranje Onder 19, over de tong. “Ik keek met een dubbel gevoel naar het EK. Ik was super enthousiast maar tegelijkertijd ook bloedchagrijnig. Ik kon het haast niet naast me neerleggen dat ik er niet bij was. Als ik bijvoorbeeld Angela Christ, mijn concurrent bij Oranje Onder 15, tegenwoordig PSV-keepster, zag hossen in de feestvreugde. Ik heb een paar tranen van vreugde en verdriet gelaten. Ik kon mezelf wel voor de kop slaan dat ik thuis op de bank zat.” De gemengde gevoelens van de vroegere bewonderaarster van Ed de Goeij en Jerzy Dudek zijn makkelijk te verklaren. Zij had het in zich om een grote te worden. Misschien wel de eerste, vanwege haar stijl, waar mannen met respect over zouden praten. Maar wat er met de knie van het achttienjarige talent Calvin Stengs gebeurde tijdens PSV-AZ, overkwam Kelly Hermsen in het kwadraat. Als dat niet was gebeurd had haar wereld er nu heel anders uit gezien. “Alle keepsters op het EK hielden zo in bij het vallen en uitkomen. Ik was vroeger nog net geen kamikazepiloot, maar als ik voor een bal ging, nam ik alles onderweg mee. Ondank mijn 1 meter 67 was ik brutaal bij voorzetten. Met sterke benen was ik goed in het voetenwerk. Ik had veel sprongkracht. Daardoor keepte ik explosief. Ik leefde ook in mijn eigen wereld. Had schijt aan iedereen als ik in het doel stond. Ik vond het heerlijk als de druk hoog was. Zoals bij Oranjeselecties waar iedereen tegen je aanpraatte.” De Feyenoord-fan is daarentegen niet te beroerd om de hand in eigen boezem te steken: “Mijn mentaliteit had, als ik geen kruisbandblessures had gekregen, ook een struikelblok kunnen worden. Ik was zo zelfverzekerd dat ik soms te nonchalant werd. Daarom ben ik een keer bij Oranje Onder 15 niet geselecteerd.”

Vanaf de eerste dag op Openbare Basisschool De Waterlelie is ‘Kleine Kelly’ heilig overtuigd van één ding: ze wordt profvoetballer. School is bijzaak. Feyenoord is dè club waar het moet gebeuren. In de wijk Zevenkamp woont ze op loopafstand van RSV Hion. Aan de hand van Glenn, haar zes jaar oudere broer, een linksbuiten die één seizoen in de D-selectie van Feyenoord speelt, groeit ze op de velden van de vroegere club van Jan Everse op tussen oudere jongens. Op het schoolplein stopt ze elk speelkwartier vuurpijlen van klasgenoot Michiel Kramer. Een betere leerschool bestaat er niet. “Waar m’n broer was, was ik. Twee handen op één buik. Door Glenn ben ik gaan voetballen. Het was soms wel eng om te keepen tussen die grote knapen, maar ik heb er een hoop van geleerd.” Kelly keept als F-je in RSV Hion E2 haar eerste wedstrijden. “Bij de F-jes liep ik overal waar de bal was. Ik was een echte ADHD’er. Daar mocht ik niet in het doel staan. De leider van RSV Hion E2 nodigde mij uit, omdat ze geen keeper hadden. Zo genoot ik elk weekend van een extra wedstrijd. Als grap riep ik dan ‘Ik hou niet zo van hard rennen’. En ik was er natuurlijk al aan gewend om met en tegen oudere knullen te spelen.” Bij Hollandia Is Onze Naam, de club wordt in 2010 failliet verklaard, schuift de rechtspoot als jongste door Van E1 naar D1. Met venijnige reddingen tijdens een D-toernooi op Varkenoord brengt Sandra’s oogappel het hoofd van Feyenoordscout Maup Martens op hol. Tegen Kelly’s moeder roept hij: “Dat keepertje moet ik hebben.” Als dat niet kan, haar dochter is geen broer van Glenn, zegt Martens: “Die komt er wel.”

De woorden van de ervaren scout, hij herkent ook het talent van Joop Hiele en Justin Bijlow, galmen nog na als de huidige Feyenoord Merchandise medewerkster wordt geselecteerd voor Oranje Onder 12. En als zij vervolgens op veertienjarige leeftijd haar debuut maakt in de Tweede Klasse bij CVV Zwervers Dames-1. Door haar prestaties en de voorliefde voor zwart shirt, zwarte broek en witte kousen heeft ze in no time de bijnaam ‘The Black Panther’ te pakken. Kelly is nooit een grijze muis. De nickname die Viergever wel krijgt bij CVV Zwervers. In 2005 ontpop ‘De Vrouwelijke De Munck’ zich tot penaltykiller in de bekerfinale van het District West. Haar explosiviteit en blinde fanatisme zijn machtige wapens. “Twee minuten voor tijd liep ik een tegenstander plat in het strafschopgebied. Ik twijfelde, was te laat en moest iets doen. We stonden met 1-0 voor. Het was zuiver rood. Gelukkig zag de scheidsrechter het anders. Door de benutte penalty eindigde de wedstrijd in 1-1. Zonder verlenging waren meteen de stafschoppen aan de beurt. Ik stopte de eerste drie en maakte de vierde zelf. Dat moest van de trainer, omdat ik bijna de wedstrijd verprutst had.”

KELLY HERMSEN BRAD JONES

PENALTYKILLERS KELLY HERMSEN EN BRAD JONES VOELEN ELKAAR AAN. FOTO: KELLY HERMSEN

Het Algemeen dagblad wijdt er een flink verhaal aan: ‘Van schlemiel tot held’. Iedereen snapt nu, vooral wanneer Feyenoord dit seizoen tegen Vitesse de Johan Cruyffschaal wint na penalty’s, waarom de ex-Zwervers-keepster meer fan is van Brad Jones dan van Kenneth Vermeer. “En dat is niet enige. Jones is zekerder bij uitkomen, coachen en meevoetballen. Daar hou ik van. Bij Vermeer hou je regelmatig je hart vast. Mijn brutale manier van keepen, leek op die van Brad. Oud spelers van CVV Zwervers zeiden laatst ‘Jij was een bitch in het veld, maar daarbuiten best aardig’. Dat heeft onze knuffel-Australiër ook. Ik zeg altijd tegen mijn keepers ‘Laat zien dat jij de baas bent in het doel’.”

Om fysiek meer weerstand te krijgen gaat de leerling van scholengemeenschap Thorbecke niet op haar lauweren rusten. Na twee damesseizoenen speelt ze in Capelle aan den IJssel tussen de boys in de B1 en A1 van CVV Zwervers. Voordat De Detailhandel-student volwassen is, tonen MSV Duisburg, Burmingham City en Atletico Bilbao belangstelling. Deze clubs hebben allang wat Feyenoord nog immer mist: een damesteam. Het is onbegrijpelijk dat deze stoere meid met haar ideaal van prof worden, die school beleeft als bijzaak, niet kiest voor een buitenlands avontuur. Vandaag de dag kan ze haar keurig gekamde haren wel uit haar staart trekken bij de gedachte aan de kansen die ze liet schieten.

KELLY HERMSEN

KELLY HERMSEN IS DOLBLIJ DAT ZE HAAR KENNIS KAN OVERDRAGEN.

In de aanloop naar het seizoen 2011-2012 grijpt de ‘Zweefgrage Zevenkampse’ wel haar kans. Bij FC Utrecht sleept ze na drie testtrainingen een contract in de wacht. De tweeëntwintigjarige sluitpost is eindelijk hersteld van haar eerste kruisbandblessure. In augustus 2009, tijdens de voorbereiding bij CVV Jodan Boys, haar nieuwe club na CVV Zwervers, is de rechterknie een spelbreker. Het duurt twee jaar eer Hermsen weer topfit is. Ze laat in maart 2011 zien herboren te zijn, maar wordt ontgoocheld als in de Domstad het damesteam verdwijnt. De ontgoocheling bereikt een climax wanneer tijdens een bedrijfstoernooi met Sportshop Pim Doesburg, haar eerste baan als verkoopster, haar schouder zo erg uit de kom vliegt dat een operatie noodzakelijk is. Twee sabbatical seizoenen volgen. Kelly ontdekt zichzelf zonder bal. Haar omgeving fronst de wenkbrauwen. FC Utrecht-trainer Rik de Groot meldt interesse vanuit Amsterdam. De onverwachte belangstelling van Ajax leidt even tot opschudding in Rotterdam-Oost. Kelly werkt net bij Feyenoord in de fanshop, dus kan ze onmogelijk ‘stiekem’ in Amsterdam gaan spelen. Sportieve kriebels worden genegeerd. Totdat ze in de zomer van 2014 besluit de bal weer recht in het ventiel te kijken. “Vrienden bij SV Ommoord vroegen of ik mee wilde doen met een vriendschappelijk potje. Ik dacht ik ga in de spits staan, net als vroeger bij RSV Hion in de F-jes. We speelden op een knollenveld. Ik scheurde voor de tweede keer m’n kruisband. Weer rechts.”

In januari 2016 zit Kelly zes weken thuis. Ze ontziet met krukken de tweede nieuwe kruisband. Terwijl ze moederziel alleen het keepen vaarwel zegt, steekt Piet Kastelein zijn handen naar haar uit. “Piet was mijn keeperstrainer bij CVV Zwervers. Die wilde dat ik weer zou gaan keepen, omdat hij vond dat het niveau van keepsters in de regio zo laag was. Dat durfde ik helaas niet meer. Afgezien van mijn rechterknie, kan ik met mijn schouder geen onverwachtse bewegingen meer maken.” Maar de eigenaar van Keepersschool Klemvast, geeft niet op en antwoord: “Ga dan een keepersschool beginnen. Ik weet zeker dat jij dat, met jouw zelfvertrouwen van vroeger, kan.” Anderhalve maand lang schrijft de belofte van vroeger haar ideeën op. Ze valt over haar eigen A-viertjes. In september dat jaar, aankondigingen op vrouwenvoetbalnieuws.nl en in clubkantines leveren achttien leergierige jongens- en meisjeskeepers op, start haar keepersschool op de velden van SV Ommoord. Onder de naam Keepersschool Balvast. De appel valt niet ver van Kasteleins boom.

De keeperscomeback van Hermsen is ongemerkt meteen een Europese primeur. Toch is dat niet de reden dat Kelly keepers om zich heen verzamelt: “Ik ben vooral begonnen, omdat ik zelf pas op m’n veertiende de eerste keeperstraining kreeg. Dan heb je jezelf noodgedwongen de basis aan moeten leren. Je weet niet of je dat goed hebt gedaan. Ik wil keepers veel eerder houvast geven met het aanleren van een goede techniek. Helaas kiezen teveel clubs er nog te vaak voor om wel geld uit te geven aan elftaltrainers. Terwijl keeperstrainers het maar voor een flesje bronwater moeten doen.”

Keepersschool Balvast richt zich niet alleen op meisjes en vrouwen, maar daar ligt natuurlijk wel een ultieme uitdaging. “Er zijn vooroordelen dat meiden en dames toch niet kunnen keepen. Daar weet ik alles van. Dus als ik eraan kan meewerken dat er een keepster opstaat die zich in de top kan meten met mannelijke collega’s, zal ik daar alles voor doen.” Kelly is het eens is met Jan Willem van Ede (keeperstrainer Nederlands Dameselftal), en Oranje-goalie Sari van Veenendaal, die stellen dat de ontwikkeling van de keepsters over de hele linie achterblijft doordat zij veel te laat serieus worden genomen. Speelsters krijgen in jongensteams aanmerkelijk eerder de aandacht die ze verdienen. En niet iedereen keept in de jeugd zoveel tussen oudere jongens als de ’De Rotterdamse Kruisbandkoningin’. Van Veenendaal kreeg pas op zeventienjarige leeftijd pas keeperstraining. Sari had geluk dat zij bij FC Twente Sander Boschker tegenkwam.

Het paradepaardje van weleer richt zich met Keepersschool Balvast op haar stokpaardje: het voetenwerk. De liefhebber van de ‘ladder’ heeft haar oefenstof gefilterd uit ervaringen met Piet Kastelein, haar tijd bij de Oranjeselecties en de cursus Keepercoach III die zij mei dit jaar afrondde. Blindelings oefeningen kopiëren van het ruime aanbod aan Nederlandse keepersscholen is er niet bij. Op internet volgt Kelly wel kritisch vaak filmpjes over keeperstrainingen. “Voetenwerk is het fundament van het keepen. Als je niet goed staat en soepel beweegt op je voorvoeten kom je nooit op tijd in de hoek of bij een hoge bal. Vanuit goed voetenwerk leer ik de basistechnieken van het keepen aan. Als je goed staat kan je pas optimaal werken aan sprongkracht. Bij de jongsten ruim ik daarnaast extra tijd om het vasthouden van de concentratie te oefenen.”

KELLY HERMSEN: LIEFHEBBER VAN DE LADDER

LIEFHEBBER VAN DE LADDER. FOTO: KELLY HERMSEN

Keepersschool Balvast start het komende seizoen met dertig keepers. Grijpgrage kinderen uit Rotterdam, Dordrecht, Brielle, Dinteloord, ’s Gravendeel en zelfs Culemborg, zij willen ook graag balvast worden, weten de weg te vinden naar Rotterdam-Ommoord. Balvast geeft privé- en groepstrainingen op het kunstgras aan de Heidekruid 5 op vrijdagavond en zondagmorgen. Een trainingsseizoen loopt van september tot en met mei en bestaat uit zes blokken van vijf trainingen. Nu de spits eraf is, de A-viertjes in de praktijk zijn gebracht, maakt de keepersschool een nieuwe stap in haar ontwikkeling, zodat ‘Kelly’s Heroes’ niets tekort komen: “Vanaf september ga ik de Go Pro invoeren. En er komen techniektesten en conditietesten aan het begin van het seizoen en bij de start van elk blok. Bij toerbeurt ga ik wedstrijden van mijn keepers bekijken. Per keeper hou ik een schema bij, zodat iedereen kan zien wat de vorderingen zijn.” De grootte van de groepen is maximaal vijf keepers per trainer. De leeftijdscategorieën zijn: van 7 tot 10 jaar, van 10 tot 14/15 jaar en van 14/15 tot 19 jaar. Om de aanwas aan te kunnen wordt de trainersstaf uitgebreid naar vijf trainers. Met webshop www.balvast.nl worden inkomsten gegenereerd om het cursusgeld betaalbaar te houden. Broer Glenn past nog steeds in de nieuwe voetbalwereld van Kelly. De gewezen linksbuiten van SV Ommoord loopt nu achter zijn ‘zusje’ aan. Hij helpt, als enige niet keeper, met het gericht trappen van ballen en het uitzetten van oefeningen.

HET LEVEN VAN ‘DE BEZIGE BIJ’ DRAAIT BIJNA ALTIJD OM DE BAL

HET LEVEN VAN ‘DE BEZIGE BIJ’ DRAAIT BIJNA ALTIJD OM DE BAL. FOTO: MAARTEN OMVLEE

De kinderwens om profvoetballer te worden ligt op jonge leeftijd, met slechts achtentwintig lentes had ‘Koelbloedige Kelly’ nog jaren op niveau ballen kunnen pakken, inmiddels aan duigen. Het plaatsvervangende ideaal, als keeperstrainer de top halen, is zeker zo’n grote uitdaging. Daarin stappen maken vergt geen voetenwerk, maar visie en een lange adem. Na één jaar als keeperstrainer van RV & AV Sparta, de amateurtak van Sparta Rotterdam, vliegt de vrouw die vroeger steevast op jeugdtoernooien werd uitgeroepen tot beste keeper, in 2017-2018 uit naar de KNVB. In het District West gaat ze de keepsters van Onder 14 en Onder 15 onder handen nemen. Haar zelfverzekerdheid op keepersgebied, opgebouwd in haar actieve periode onder de lat, is een royale ruggensteun. Waarmee zij haar doelbewuste denken goed kan omzetten in doelgericht handelen. Na één jaar Keepersschool Balvast is ‘Het Hion D-tje met de Pet’ er wel aan gewend dat de buitenwereld raar opkijkt als er een vrouw de handschoenen uitdeelt bij een keepersschool. De woorden van Maup Martens, ‘Die komt er wel!”, worden in een andere context werkelijkheid. “Als ouders voor het eerst met hun kind naar SV Ommoord komen, vragen ze of ik zelf de training geef. ‘Heeft u er wel verstand van?’, krijg ik regelmatig te horen. Ik zeg dan dat ik eerst ga trainen en daarna verder praat. Als ze zien hoe ik train, word ik ineens serieus genomen. Nu mijn keepersschool wat bekender wordt, krijg ik nauwelijks nog zulke vragen.”

Kelly kijkt graag vooruit, maar kan het op hetzelfde moment niet laten om met haar trouwste supporter zo af en toe terug te blikken. Moeder en dochter delen een rijk voetbalverleden: “Weet je nog hoe we ploeterden om op tijd bij de KNVB-trainingen te zijn? Meteen uit school om vier uur de auto in. Bord op schoot. Elkaar in de Opel Astra aankijken, bang dat jouw blauwe vehikel het niet zou halen. Zorgen dat we op tijd, om zes uur, er waren. Daarna trainen, douchen en naar huis. Meestal stopte jij pas rond elf uur de sleutel in de voordeur. Ik zei op school ‘Kunnen we niet om half elf beginnen, want ik red het niet meer’.” Terug naar wat er in het verschiet ligt, want de Feyenoord seizoenkaarthoudster is het dromen nog niet verleerd: “Ik wil met de keepersschool doorgroeien naar zo’n vijftig à vijfenzeventig keepers. En als ik me goed ontwikkel hoop ik op termijn als keeperstrainer bij een BVO, Feyenoord staat natuurlijk bovenaan mijn lijstje, aan de slag te gaan.” Dat haar faam toeneemt wordt duidelijk doordat de recht-voor-z’n-raap-Rotterdamse is gevraagd voor de FOOTBALLXPERIENCE van 5, 6, en 7 januari 2018 in Ahoy. “Daar ga ik de keepersclinics geven. Een mooie uitdaging. Goed voor m’n pr. De organisatie verwacht 10.000 bezoekers per dag. In mei 2018 is er een tweede xperience in de RAI in Amsterdam. Ook daar ben ik voor gevraagd.”

Ondanks alle ijver zal het Hermsen hoogstwaarschijnlijk niet lukken om met goed opgeleide meiden het woord ‘keepster’ uit de woordenboeken te ranselen. Ze is echter ruimschoots tevreden als de mannenwereld met respect over haar methoden en keepersschool gaan praten. En wellicht ligt het toppunt van tevredenheid in de familiesfeer. Als de West-Hollandse ex-keepster, qua geestdrift, gogme en explosiviteit had ze een zus kunnen zijn van Hope Solo, de keepster van het Amerikaanse Damesteam, door een handige trainersloopbaan haar moeder kan trakteren op een nieuwe auto. Eentje waarin je niet in de stress schiet van onverwachte, rare geluiden.



Naar boven