KlasseKeepers kanjer

KlasseKeepers Kanjer met MULO-musketiers meer mans

Jaap Janssen MULO
Foto: Maarten Omvlee

Jaap Janssen van RKSV MULO is letterlijk uit de schaduw van z’n voetballende broer Willem (FC Utrecht) gesprongen. De keeper van de kersverse, Helmondse Vierdeklasser kreeg in het seizoen 2015-2016 slechts zes goals tegen. De geboren Nijmegenaar pakt zo dit jaar de titel van minst gepasseerde doelman van Nederland. Vandaar dat de ex-VVV’er ook de allereerste Klassekeepers-Kanjer krijgt. Vanaf nu de jaarlijks terugkerende prijs van Klassekeepers.com voor de meest uitzonderlijke keepersprestatie bij de amateurs. De ‘Beer van de Braak’, er zijn overeenkomsten met de ‘Beer van de Meer’, ontrafelt voor Klassekeepers.com graag wat het geheime wapen achter het succes is geweest.

Vijf verdedigend ingestelde MULO-musketiers dragen de voetbalmigrant vanaf minuut één op handen. De doelverdedigende d’Artagnan heeft tijdens het meest succesvolle seizoen ooit van RKSV MULO twee maten meer dan de jongste musketier in het legendarisch verzonnen verhaal uit 1844. Oorspronkelijk auteur Alexandre Dumas zou z’n vingers hebben afgelikt bij de Hollandse hergeboorte van de één-voor-allen en allen-voor-één-mentaliteit. Met pretogen druppelen de verdedigers van MULO, op verzoek van Jaap, voor het Klassekeepers-interview, binnen in het clubhuis van MULO, op sportpark De Braak, onder de rook van het Lavans Stadion van Helmond Sport. De luidruchtige, Brabantse gemoedelijkheid van zes eerste elftal spelers, een sixpack Bavaria maakt de tongen nog losser, vult de kantine met grappen en grollen alsof de ruim duizend MULO-leden met aanhang feest vieren.

De centrale verdedigers Rik van Veghel (33) en Leon Langedijk (34), de vaste backs Jurre Stouten (25) en Jamel Tijani (34), vanwege z’n loopvermogen bijgenaamd ‘Het Kameel met de drie Bulten’, en gelegenheidsvleugelverdediger Sander der Kinderen (32) zijn in speeljaar 2015-2016 met Jaap Janssen de sleutel op een haast onneembare vesting. Samen sabelen ‘De Zes van de Braak’ geroutineerd, als in een avonturenroman, aanvallen van tegenstanders neer. Op zondag 24 april 2016 levert dat, na weer een clean sheet, thuis tegen Mariahout (0-0), de titel op in de Vijfde Klasse H van district Zuid II. Terwijl de 28-jarige Jaap Janssen met z’n kornuiten hossende supporters als een warm bad ondergaan, baalt zijn één jaar jongere broer Willem met FC Utrecht in De Kuip van de verloren bekerfinale tegen Feyenoord. Met Uiterste Leeuwenmoed Opwaarts, de woorden waar M.U.L.O. voor staat, heeft in de 101-jarige clubgeschiedenis nimmer zoveel glans gekregen als in het voorbije speeljaar. Ook niet in het seizoen 1968-1969 wanneer MULO met René- en Willy van de Kerkhof kampioen wordt in de Derde Klasse A. Met de razendsnelle, ex-internationals scoort MULO dan zeventig goals. Het doelsaldo 70 voor en 18 tegen lijkt lang onevenaarbaar. Ook MULO-encyclopedie Wim van Kraay wordt verrast door de forse verbetering van het 47 jaar oude clubrecord. Het doelsaldo eindigt in 2015-2016 op 103 goals voor en 6 tegen. Twee kersen op de taart zetten MULO vervolgens nog nadrukkelijker op de amateurvoetbalkaart: Het amateurvoetbalgala van het Eindhovens Dagblad roept MULO-1 uit tot het beste voetbalteam van de regio Helmond én Wellenaar Jaap blijkt zowaar de minst gepasseerde sluitpost van ons land te zijn.

Jaap Janssen MULO KlasseKeepers

Jaap Janssen (met bal) te midden van de vijf MULO-musketiers. V.l.n.r. Jamel Tijani, Jurre Stouten, Rik van Veghel, Leon Langedijk, Sander der Kinderen. Foto: Klassekeepers.com

Voor goalie Jaap Janssen, met na enkele operaties amper nog kraakbeen in de linkerknie, waardoor hij in 2005 met een jeugdcontract op zak moet afhaken bij de A-selectie van VVV, is RKSV MULO op voorhand een duik in het diepe. Dat na een sabbatical seizoen (2014-2015) zijn comeback in het doel zo goed uitpakt is voor hem gaandeweg 2015-2016 een aangename verrassing: “Er was vanaf het begin meteen een klik onderling achterin. Vooral met Rik kon ik lezen en schrijven. De hele ploeg is een vriendenteam, maar de defensie heeft een nog sterkere band. Aan het begin van het seizoen hadden we, de achterhoede en ik, als een soort team binnen het team, gekscherend het doel geopperd om maximaal tien tegendoelpunten te zullen incasseren. Na het kampioenschap was er dan ook geen verslapping. De laatste twee duels hebben we ook geconcentreerd en fanatiek verdedigd, zodat er geen tegendoelpunten meer bijkwamen. Pas na het afgelopen seizoen kregen we, door een artikel in het Eindhovens Dagblad, in de gaten dat wij de minste tegengoals hadden van heel Nederland. Dat was onverwacht kikken!”

Met een nuchtere oogopslag à la Frank de Boer en een postuur dat enigszins lijkt op Piet Schrijvers, zet Jaap Janssen, van 2011 tot 2014 promoveert de trotse vader van peuter Sev met Stormvogels’28 in één ruk van de Vijfde- naar de Tweede Klasse, het mirakel van MULO en zichzelf met beide benen terug op de grond: “Ik ben het hele seizoen een soort Cillessen geweest. We voetbalden ver vooruit, maar hielden wel veel spelers achter de bal. Nadat we tijdens de voorbereiding en eerste competitieduels veel counters om de oren hadden gekregen, werd vanuit de nul denken ons motto. Daarbij komt dat onze verdedigers veel voetballend vermogen hebben. Dan kan je makkelijk ballen kwijt en kost meevoetballen minder moeite. En zes ploegen waren zo zwak dat niemand het had gemerkt als ik was weggelopen. Het had nog mooier kunnen zijn als ik niet twee fouten had gemaakt. Uit in Gerwen tegen RKGSV (2-2) liet ik een bal los en in Lieshout tegen ELI (1-2) was een vrije trap houdbaar.”

Rik van Veghel, de tweebenige laatste man die van z’n dertiende tot twintigste bij Helmond Sport speelt en daar net de hoofmacht misloopt, vindt dat Jaap zichzelf tekort doet. Van Veghel, de zoon van MULO-man Rieny, die bij de Leeuwenmoedclub in de C-jeugd voetbalt met de Van de Kerkhofjes, wordt daarin bijna overstemd door zijn collega-verdedigers: “Jaap is een complete keeper. Goed op de lijn, attent bij voorzetten, 1 tegen 1 sterk, goed coachend en een prima meevoetballer. Een iets zwaardere versie van Manuel Neuer. Als het moet staat hij er. Je kan als verdediger op hem vertrouwen. Jarenlang heeft MULO niet zo’n fanatiek keeper gehad. Onze oud-trainer Angelo van de Heuvel heeft er goed aan gedaan Jaap over te halen bij ons te komen spelen.”

Voorstopper Leon Langedijk, alweer zo’n speler met profclubervaring, na de PSV-jeugd blijft een doorbraak bij Helmond Sport, RKC Waalwijk en SK Moelingen (België) vanwege zijn korte gestalte uit, kan niet wachten om Janssens fanatisme te concretiseren: “Al spelen we tegen FC Pannenkoek en we staan een kwartier voor tijd met 8-0 voor, dan schreeuwt Jaap bij een vrije trap alsnog z’n stembanden aan flarden om de muur goed te zetten. Onze vorige keepers dachten dan, ach laat ze maar schieten. Zijn niet aflatende gedrevenheid heeft ons scherper gemaakt.”

En zo wordt vanaf juli 2015 de oeroude musketiersmentaliteit nieuw leven ingeblazen. Waarbij de verdediging het op dierendag 2015 aan de stok krijgt met de aanval. Uit bij Fiducia in De Rips willen de MULO-aanvallers bij 0-3 doorstoten naar dubbele cijfers. Dat leidt tot veel balverlies en een hoos aan gevaarlijke counters. Waardoor de defensie, met de afgesproken doelstelling op het netvlies, de bal achterin rond gaat spelen om duidelijk te maken dat ze meer fiducie hebben in 0-3 dan 3-10. Trainer Willem Aarts,  z’n middenvelders en aanvallers, allemaal aanhangers van het standpunt ‘Het oog wil ook wat’, worden op een nette manier min of meer buitenspel gezet. Al snel blijkt duidelijk dat zo het fundament wordt gelegd voor het meest memorabele kampioenschap uit de historie van RKSV MULO.

Volgend seizoen staat Jaap Janssen, zolang zijn knieën het volhouden, weer onder de lat bij MULO. De sympathieke assistent-accountant, hij geniet op 20 augustus 2004 als reservekeeper van VVV achter Cor Varkevisser als broer Willem debuteert in De Koel tegen Excelsior (2-0), kijkt om meerdere redenen vol vertrouwen uit naar spelen in de Vierde Klasse met MULO. Allereerst put Neerlands clean-sheet-kampioen, met de Klassekeepers-Kanjer-trofee in de hand, moed uit het vertoonde spel in de districtsbeker. Eersteklasser Wittenhorst wordt in de Tweede Ronde, op 22 november 2015, met verve van de Helmondse mat gespeeld: 4-2. In de Derde Ronde komt UDI’19 op eigen veld eind december dat jaar met de schrik vrij. Na een 1-1 ruststand wint de Udense formatie, die in de finale verliest van Chevremont, opportunistisch counterend met 2-1. Het is de enige keer dat MULO in 2015-2016 aan het kortste eind trekt. Ten tweede blijft het elftal van MULO grotendeels intact. Dus kan de ex-doelman van Dijkse Boys (2010) met dezelfde achterhoede aan de bak. De musketiers gaan allemaal nog een jaar door. Dat geeft een goed gevoel: “Daardoor durven we te dromen van spelen bij de eerste vijf met een grote kans op een periode.” Als derde is de nieuwe trainer van MULO, Ralf van den Heuvel, een goede bekende van Jaap: “Met Ralf heb ik bij VVV gezeten. Ik ken zijn kijk op voetbal. We hebben komend speeljaar geen paleisrevolutie nodig om de trainer ervan te overtuigen dat denken vanuit de nul helemaal niet verkeerd is. Achttien maal de nul houden, dat zal niet meer lukken. Maar vanuit een solide defensie op jacht gaan naar punten wel, want we hebben makkelijk scorende aanvallers.”

De enige aderlating die MULO ondergaat richting 2016-2017 is het vertrek van Roy van der Putten. De achttienjarige spits, hij scoort zestien keer in het kampioensseizoen, gaat naar Helmond Sport.

Jaap Janssen MULO KlasseKeepers

KlasseKeepers-Kanjer Jaap Janssen. Foto: Klassekeepers.com

Wie volgend jaar, na het nieuwe seizoen, de Klassekeepers-Kanjer in de wacht gaat slepen, dat is koffiedik kijken. De prestatie van Jaap Janssen en zijn musketiers is moeilijk te evenaren, maar dat dacht iedereen bij MULO ook van het door René en Willy geïnitieerde doelsaldo uit 1968-1969.

Om te benadrukken dat je niet in je eentje de titel ‘Minst gepasseerde Doelman van Nederland’ pakt, wil Jaap Janssen nog wat kwijt: “Ik heb dit persoonlijke hoogtepunt niet alleen te danken aan m’n verdedigers. Ook keeperstrainer Jan Smits was een steunpilaar voor mij het afgelopen seizoen. Met aangepaste trainingen heb ik goed kunnen werken aan het stabieler maken van mijn knieën. En Jan heeft naar aanleiding van de thuiswedstrijden gericht gewerkt aan mijn zwakke punten. En ja, als ik dan toch bezig ben. MULO is top! Bij deze club telt iedereen mee. Dat heb ik vanaf het eerste moment gemerkt. Ik heb veel respect voor het bestuur. Zij scheppen de voorwaarden voor één grote voetbalfamilie van meer dan duizend leden. Dat heeft veel indruk op mij gemaakt.”

Naar boven

SALE !