Jeugdkeepers

Brothers in Arms willen eerst doorgroeien bij Margriet

Foto: Maarten Omvlee

Jurre en Marijn van Soest zijn komend seizoen de Jesse en Nigel Bertams van RKSV Margriet: keepende broers, Brothers in Arms. De geboren en getogen Lithenaren, die met NLC’03 E1 samen kampioen werden, verloren elkaar in 2014 op voetbalgebied uit het oog. Nu eerstgeborene Jurre overstapt van OSS’20 naar de senioren van RKSV Margriet is benjamin Marijn als keeper van RKSV Margriet JO17-1 in het weekend voor Jurre weer binnen handbereik. Vice versa geldt hetzelfde. Moeder Réan is content met de voetbalhereniging, maar vindt het wel jammer dat Jurre bij OSS’20 vertrekt. Anderzijds snapt ze dat de keus voor RKSV Margriet belangrijk is voor Jurres ontwikkeling als keeper. Met hetgeen het Van Soest-duo leerde bij de Peak Keepersacademie van Roy Verstege achter de hand, hebben ze hetzelfde doel voor ogen bij RKSV Margriet als Jesse en Nigel Bertrams vijf jaar geleden bij PSV. Met Jurres kom-maar-op-lach en Marijns we-gaan-het-maken-blik willen ze een plek onder de lat veroveren in het eerste elftal van de Ossche Derdeklasser.

Verdedigers
Twee broers, twee verhalen. Met door hetzelfde nest meer overeenkomsten dan verschillen. Het doeltje waaromheen ze balverliefd het gras hebben omgeploegd in de achtertuin van de ouderlijke woning, waar Jurre (17) en Marijn (16) nu nog steeds wonen, aan de Ravenshof in Lith, heeft het reeds jaren geleden begeven onder een hoos aan ukkepukkendoelpunten. Daar is het fundament gelegd voor vaste verkering met een bal. Zo zelfs dat door keepen de tieners, in tegenstelling tot menige vriend, niet talen naar een leuke vriendin. Toch zijn hun voetbaljaren niet van acquit begonnen onder de lat. Jurre start in 2007 bij NLC’03, vijf minuten lopen vanuit de achtertuin, als super snelle, bloedfanatieke verdediger in de F4. Alsof hij dan al beseft dat hij straaljagerpiloot wil worden. Vader John, voormalig verdediger van Avios, uit zijn geboortedorp Alphen aan de Maas, en SV Litta, de Lithse voorbode van NCL’03, wordt door Jurres zo-vader-zo-zoon-fanatisme geïnspireerd om voor jaren als jeugdtrainer aan de slag te gaan. Het duurt drie seizoenen voordat Feyenoord-fan Jurre, na voetballen in de F2 en E2 bij NLC’03, de handschoenen als E1-keeper (2012-2013) oppakt om ze nooit meer los te laten. Marijn houdt het zowaar acht jaar vol om te volharden in de rol van voetballer. In het kielzog van zijn drie jaar oudere bloedverwant Jurre doorloopt hij als verdediger bij de NLC’03-mini’s, NLC’03-F1, -E1 en -D1. Nadat de Ajaxsupporter, niet in alles zijn De Twee van de Ravenshof twee handen op één buik, halverwege 2013-2014 als D-tje drie middenvoetsbeentjes breekt, gaat de knop deels om. Marijn transformeert zich in een handomdraai tot spits in NCL’03 D2 en D1. Totdat ook hij, ondanks genoeg geraffineerde goals, voorgoed valt voor het keepen. Alleen gebeurt dat in 2015-2016 bij een nieuwe club: RKSV Margriet in JO14-1.

FANATIEK GELIJK Z’N VADER SPEELT JURRE ALS SPELER VAN NCL’03. FOTO: FAMILIE VAN SOEST

Toeval en schoolvoetbal
Toeval helpt de baldadige broers een handje om tussen de palen uit te komen. Opa Willie, oud keeper van Avios-1, geeft ze geen duwtje in die richting. Jurre: “Tijdens een toernooi met NLC raakte de keeper geblesseerd. Toen ben ik gaan keepen. Het gevoel als je een redding maakt, heeft ervoor gezorgd dat ik ben blijven keepen. Belangrijk voor het team zijn, heeft mij daarna altijd getrokken.” Marijn heeft net als Jurre een Neuer-shirt als beginnend keeper. Samen loeren ze in hun drie-turven-hoog-periode op Neuer-posters in voetbaltijdschrift GOAL. Ook Marijn, de wat bedeesdere van de twee, vindt per toeval, buiten NCL’03 om, als leerling van basisschool De Meander, uiteindelijk z’n favoriete positie: “We hadden een schoolvoetbaltoernooi toen ik in groep 7 zat. Pa was onze trainer. Ik wilde graag keepen, maar hij vond dat geen geweldig idee, ook al dachten anderen daar anders over. Door mijn zin door te drijven, kreeg ik in de gaten dat het mij goed af ging. En toen was ik verkocht. Ben ik een tijdje erna naar RKSV Margriet JO14-1 gegaan om een uitdaging als keeper te zoeken. Nooit spijt van gehad. Pa snapte al snel dat keepen een bewuste keuze was.”

Rallyrijdster
Keepen als C-junior in JO14-1 brengt beide keepersloopbanen overeenkomstig in een stroomversnelling. Allebei stoppen ze met het doelbewust omploegen van de doelgebieden op Sportpark De Akkeren. Jurre verlaat als eerste NCL’03 om z’n spieren te stalen bij OSS’20. De David De Gea-bewonderaar, klein maar dapper, staat daar z’n mannetje in JO14-1, JO15-1, JO17-1 en vanaf 2016-2017 tot 2018-2019 in JO19-1. Met zo nu en dan als doelverdediger een oude vertrouwde flying tackle. Marijn en RKSV Margriet zijn stante pede ook een goed huwelijk. Met z’n ingetogen lach is de Lithse levenslusteling het vaste gezicht in de goal van JO14-1, JO15-1 en in 2018-2019 in JO17-1. De verandering van NCL’03 naar respectievelijk OSS’20 en RKSV Margriet doet de leergierige Van Soest-lijnwachters goed. Hun trouwste supporter, Mama Réan, verandert door de verschillende clubs van haar zoons in een rallyrijdster. Zaterdags zo’n driehonderd kilometer afleggen naar plaatsen waar ze door de bank genomen nooit komt, om haar oogappels te zien, voelt voor de gewezen tennister en volleybalster als geestelijk bijtanken na een drukke werkweek. Ze mist amper een duel. Vader John schakelt na zijn eigen wedstrijd, als de tijd het toelaat, zoveel mogelijk een tandje bij om ook nog een glimp op te vangen van zijn keepende kornuiten.

JURRE (LINKS) EN MARIJN GAAN ERVOOR BIJ RKSV MARGRIET.

Ontwikkelingshulp
Dat Nederland anno 2019 op keepersgebied in sommige streken nog steeds een ontwikkelingsland is, merken De rechtspoten van de Ravenshof, met name Marijn, als ze eenmaal vast in het doel staan, zoekend naar houvast. Marijn voelt zich evenals Jurre, smachtend naar tips, veelvuldig verdwaald in een bos waar bomen ontbreken: “Ik heb het vorige seizoen voor het eerst bij mijn eigen club zinnige keeperstrainingen gekregen. Trainer Just van de Vondervoort is slechts drie jaar ouder, toch heeft hij mij prima verder geholpen. Just keept bij NEC in de jeugdopleiding waardoor hij voor mij handige ervaringen doorgeeft. Dan merk je dat deskundige aandacht onmisbaar is.” Bij OSS’20 mag Jurre dankzij de keeperstrainers Willy van den Braak en Sanel Rustemovic vanaf 2014 al eerder een keepersboom opzetten: “Die heeft mij qua voetenwerk en techniek over dode punten heen geholpen. Ook kreeg ik mentaal een boost van hem.” Net zo gretig als de pseudotweeling van kleins af aan ballen pakt alsof het diamanten zijn, zo gaat het duo, gesteund door hun voetbalminded vader, voordat Van de Vondervoort en Van den Braak de helpende hand toesteken, structureel zelf op zoek naar ontwikkelingshulp. Die bijstand vinden ze driekwartier rijden van huis bij de Peak Keepersacademie van Roy Verstege in Beek-Ubbergen.

RKSV MARGRIET JO17-1 KAMPIOEN 2018-2019: MARIJN MIDDELSTE RIJ 3E VAN LINKS, DJENN DE VEER (ACHTERSTE RIJ 4E VAN LINKS), STAN WIGGER (VOORSTE RIJ 2E VAN RECHTS). FOTO: ARNA DE VEER

Brabantse zweetdruppels in Gelderland
Als chauffeur van de twee naar Beek-Ubbergen bezoekt ook pa John voor de afwisseling een voor hem onbekende plaats in Nederland. In Gelderland grijpen de Noord-Brabanders, met de volharding van missionarissen, de ondergrond voor hun huidige perspectief op een mooie carrière in het amateurvoetbal. Zeven jaar, van 2010 tot 2017, peakt Jurre energiek op zondag bij de kleinschalige keepersschool: “Ik heb daar vanaf negen jaar de eerste stappen gezet in hoe je moet keepen. De individuele aandacht was een genot om te ervaren. Omdat ik klein was, werd er extra gehamerd op positie kiezen, met op tijd tussenpassen maken, waardoor ik net zo ver in de hoek kon komen als langere leeftijdgenoten. Het voordeel van trainen bij een keepersschool is dat je leert van elkaar. De trainers waren jong. Dat gaf een klik. Mijn handelingssnelheid en trap zijn daar enorm verbeterd.” Voor Marijn, die in 2013 als tienjarige begint bij Verstege’s Keepersacademie, en ook zes seizoenen Brabantse zweetdruppels op Gelders kunstgras plengt, geldt hetzelfde: “Vooral die basistechniek was belangrijk. Die onder de knie krijgen, geeft je lol in keepen en vertrouwen tijdens wedstrijden. Doordat de trainers je uitdaagden, haalde je het uiterste uit jezelf. Zo ben ik van een nonchalante keeper, die zich makkelijk liet afleiden, een fanatieke, gefocuste keeper geworden.” Het kampioenschap in de Vierde Divisie dit jaar, als vaste doelman van RKSV Margriet JO 17-1, onderschrijft Marijns bewering.

Puntjes op de i
Roy Verstege is content met de hand die zijn keepersschool heeft gehad in de ontwikkeling van zijn ex-pupillen: “Jurre is vanaf nul begonnen bij ons negen jaar geleden. In 2014-2015 speelde hij met OSS’20 JO14-1 in Nijmegen tegen Orion. Ik ben gaan kijken en zag hoe hij de oefeningen van ons vertaalde naar de wedstrijd. Hij was de kleinste van het veld, z’n enige nadeel als keeper, maar met lef, sprongkracht en inzicht compenseerde hij dat. Hij pakte onmogelijke ballen, zelfs uit de kruising.” Als je Jurre vraagt naar zijn mooiste wedstrijd tot nu toe, slaan z’n stembanden bijna over door datzelfde Orion-duel: “Ik was toen 1 meter 60, dus iedereen dacht wel even te scoren. We kwamen met 1-0 achter, maar bij rust was het 1-2. In de tweede helft pakte ik alles. Heerlijk als je dat onverslaanbare gevoel krijgt en in je eentje het verschil kan maken. Daar ben ik ooit voor gaan keepen.”

MARIJN (LINKS) EN JURRE WILLEN KEEPEND OVER DE BRUG KOMEN.

Marijn heeft volgens Peak-Patriarch Verstege nog meer mensen op het verkeerde been gezet dan Jurre: “Marijn kwam als nonchalant, verlegen jongen bij ons binnen. In zes jaar tijd is hij volledig veranderd. Van nonchalant naar ultra fanatiek. Technisch en tactisch maakte hij zulke sprongen, dat ik regelmatig filmpjes van Marijn op Instagram postte als voorbeeld voor anderen. Hij was een uithangbord voor wat je met goede begeleiding en ijzersterke instelling kan bereiken.” Hun beider mentaliteit ziet de keepersschoolhouder als voortreffelijke voorbode voor een mooie toekomst in het amateurvoetbal: “Jurre maakt aankomend seizoen onderdeel uit van de A-selectie van RKSV Margriet. Hij maakt een goede kans om daar in de Derde Klasse eerste keus te worden. Bij OSS’20 is hij niet voor niets in 2014-2015 al als B-junior doorgeschoven naar JO19-1 (A1 KK). Als A-junior zat hij ook al op de bank het afgelopen seizoen bij OSS’20-1 in de Derde Divisie. Marijn heeft zich goed ontwikkeld bij Margriet. De titel met JO17-1 is een bekroning voor z’n gedrevenheid. Vlak voor de winterstop vorig jaar raakte hij vanwege een bovenbeenblessure z’n plaats kwijt. Maar hij heeft zich richting de titel van mei dit jaar weer in het elftal geknokt. Die houding is typerend voor zowel Marijn als zijn broer. Als zij wat slanker en langer worden, voorspel ik ze een mooie toekomst in het doel, want talent en karakter hebben ze al. Komende jaren gaat het erom hoe hard ze werken aan de puntjes op de i.”

Het eerste van Margriet
De Brabantse Brothers in Arms hebben voldoende zelfkritiek om dit advies van hun vroegere keeperstrainer ter harte te nemen. Jurre: “Ik ga werken aan mijn lichaam. Sterker worden, fitter en slanker. Met een schepje er bovenop maak ik een kans om bij Margriet het eerste te halen. ”Marijn gaat na de grote vakantie zijn tweede seizoen in als keeper van RKSV Margriet JO17-1: “Fysiek heb ik dezelfde doelstelling als Jurre. We kunnen elkaar daarin flink stimuleren. Ik ga aankomend jaar proberen nog meer nonchalance aan de kant te zetten. Die voor mij natuurlijke houding is heel af en toe nog een valkuil. Doorstoten naar JO19-1 is nu geen optie. Daar staat een prima keeper. Maar op termijn wil ik sowieso ook het eerste van Margriet halen. Het zou wat zijn als ik Jurre er dan uit moet keepen.” De fans van Jasper Cillessen durven tezamen uit te spreken dat ze alles in het werk zullen stellen om in de toekomst hun droom, het eerste van een Eersteklasser of Hoofdklasser halen, te bewerkstelligen. Op ROC De Leijgraaf in Oss volgen de keepersbroers wel dezelfde opleiding, MBO-Mechatronica, maar hebben ze maatschappelijk gezien nog niet hetzelfde doel: Jurre wil Joint Strike Fighters besturen bij de Luchtmacht, Marijn beraadt zich op een technisch beroep. Profkeeper worden, zien ze terecht als een onhaalbare illusie. Dat maakt de drive om beter te worden en prestatiegericht te blijven keepen er echter niet minder om.

NCL’03-E1 IN 2013 KAMPIOEN: MARIJN (STAAND 2E VAN LINKS), JURRE (MET BEKER RECHTS VOORAAN), DJENN DE VEER (ACHTERSTE RIJ 1E VAN LINKS), STAN WIGGER (ACHTERSTE RIJ 4E VAN LINKS) FOTO: FAMILIE VAN SOEST

Hernieuwde broederschap
Nu de ROC-studenten sportief herenigd worden bij RKSV Margriet, krijgt de broederschap een nieuwe dimensie. Voor het allereerst kunnen ze wedstrijden van elkaar gaan bekijken nu Jurre op zondag speelt in het nieuwe speeljaar en Marijn op zaterdag. Daarmee groeien ze weer bijna net zo naar elkaar toe als in hun jongste jaren in hun extra achtertuin bij NLC’03. Vader John geniet met een knipoog naar het verleden alvast van het vooruitzicht: “In 2013 speelden Jurre en Marijn samen in NCL’03-E1. Voor één keer maakte hun leeftijdsverschil van niets uit, omdat Jurre vanwege zijn korte postuur als dispensatiespeler mocht keepen in dat team. Met Marijn als goalgetter en Jurre als doeldichtspijkeraar werd het kampioenschap veroverd. Ze wisten elkaar uitstekend op scherp te zetten. Zou mooi zijn als ze dat nu weer weten te flikken.” Bij de titel van de E-pupillen spelen Stan Wigger en Djenn de Veer ook een belangrijke rol. Toevallig twee spelers die met Marijn in 2018-2019 onderdeel uitmaken van het kampioensteam van RKSV Margriet O17-1.

MARIJN (LINKS) EN JURRE HEBBEN BEIDE AMBITIEUZE PLANNEN.

Doorgroeien
Brothers in Arms wordt doorgaans geassocieerd met een hit van Dire Straits. Dire Straits betekent onder meer: een uitzichtloze positie of diep in de nesten zitten. Dat slaat totaal niet op De Lithse Liaison van RKSV Margriet. Op Sportpark Amstelhoef is de mogelijkheid reëel dat branieschopper Jurre en momentslimme Marijn doorgroeien tot gewilde amateurkeepers. Met RKSV Margriet als springplank naar een hoger niveau.

Naar boven

SALE !