Na vier jaar is doelman Maarten Paes doorgestoten van Union C1 naar Oranje onder 18. De zweefduikkoning van NEC/FC Oss A1 is sneller in Zeist aanbeland dan Edwin van der Sar en Jasper Cillissen; zij haalden als jeugdspeler nooit een Oranjeselectie. Op 24 maart 2016 kreeg Paes van bondscoach Stekelenburg in Lisse geen speelminuten tijdens Oranje O18–Rusland O18 (0-2). Desondanks maakte Nijmeegse Maarten op Amsterdamse Maarten, en de andere leden van de Oranje-staf, een uitstekende indruk. Zijn eerste definitieve plaats in de selectie van Oranje O18 is, de ras Nijmegenaar keept alsof zijn leven er van afhangt de sterren van de hemel in de Eredivisie voor A1-teams, niet uit de lucht komen vallen. Onverschrokken duikt de vriend van leeftijdgenoot en ex-Unionist Mink Peeters (Real Madrid), eind 2015 stond een gebroken pink Paes’ doorbraak naar Oranje nog in de weg, achter zijn idealen aan: Oranje, NEC-1, Premier League. De meeste dromen zijn vaak bedrog, maar gelet op de capaciteiten, mentaliteit en potentie van deze NEC-goalie is niets onmogelijk.
De 1.91m lange sluitpost uit Nijmegen-Oost schroomt niet om zijn ambities net zo makkelijk te omarmen als een bal in de kruising: “Ik droom van Oranje, het eerste elftal van NEC én de Premier League! Al jaren kijk ik zoveel mogelijk Engelse wedstrijden op tv en Premier League-filmpjes op YouTube. Tim Krul en Michel Vorm volgde ik op de voet in hun glansperiodes bij Newcastle United en Swansea City. Thibaut Courtois (Chelsea) is momenteel mijn grootste voorbeeld, gevolgd door David de Gea (Manchester United). Maar ook Hugo Lloris (Tottenham Hotspur) en Joe hart (Manchester City) vallen op. De sfeer die supporters in Engelse stadions maken is top, daar kan geen andere competitie aan tippen.”
De weg naar Wembley, White Hart Lane, Old Trafford of Stamford Bridge is daarentegen nog lang voor de zoon van voormalige NEC-voorzitter Vincent Paes. Toen Maarten in Union F1 samen met Mink Peeters, begon met voetballen, kon geen enkele ouder bevroeden dat de aantrekkelijk spelende aanvaller na drie jaar keepers verschalken gepassioneerd zou kiezen voor een plek in het doel. Want als makkelijk scorende spits werden zijn treffers luidkeels bejubeld. Met een neusje voor de goal leek hij eerder voorbestemd om de Hollandse evenknie te worden van Marcus Rashford, de hedendaagse Patrick Kluivert van Man United. De Nijmeegse fan van EMINEM, de eerste blanke rapper met succes in Amerika, voorzag zijn carrièreswitch zelf natuurlijk wel: “Terwijl ik op het veld in de spits speelde, keepte ik vanaf de E-tjes al met veel plezier in de zaal. We hadden een talentvolle ploeg. Een soort regioteam. Met Union-kanjers als Mink Peeters, die bij Union F1 was weggekaapt door PSV en daarna via Ajax terecht is gekomen bij Real Madrid. Maar er zaten ook jongens bij van PSV en Vitesse. Joeri Potjes en Jesse Schuurman zitten tegenwoordig, omdat ze in Vitesse A1 spelen, ook bij jeugdselecties van Oranje. Tijdens vakanties speelden we met ons vriendenteam in België tegen jeugdselecties van Genk en Sint Truiden.”
Klassekeepers.com snapt niet waarom bij het talent van NEC de gedachte niet eerder opdook om ook op het veld op z’n paesbest ballen te gaan stoppen: “Ik wilde mijn basisplaats vasthouden in de hoogste jeugdteams van Union. Want we speelden hoog. Met Union D1 speelden we in de Eerste Divisie tegen NEC, Heerenveen, Vitesse, FC Twente, PEC Zwolle. Dat waren prachtige wedstrijden. Tegen Heerenveen wonnen we met 6-1. In het IJsseldeltastadion tegen PEC werd na een doelpunt mijn naam omgeroepen. Dat was een indrukwekkende ervaring. Door te gaan keepen was de kans groot dat ik in een lager team zou moeten beginnen.”
De verrichtingen van Maarten Paes als zaalvoetbalkeeper gaan over de tong op sportpark De Kluis. Daardoor komt zijn prille voetballoopbaan in een stroomversnelling terecht. Als C-speler steekt Union de voetballer, die op twee gedachten hinkt, de helpende hand toe: als de soepel scorende spits kiest voor keepen, krijgt hij aan de Kluissestraat in Malden de garantie dat hij als vaste goalie van Union C1 mag starten. De jongere broer van Diederik en Sebastiaan schuift daarom niet door naar Union B1, maar plukt het keurige aanbod klemvast uit de lucht: “Als spits was ik het plezier in het voetballen grotendeels kwijtgeraakt. Ik pakte mijn doelpunten wel mee, maar het gaf steeds minder een kick. Door mijn hart te volgen en dus te gaan keepen, werd ik weer geprikkeld om het beste uit mezelf te halen. Vanaf het moment dat ik in het doel sta, ben ik nooit meer met tegenzin naar een training gegaan.”
Het eerste duel als doelverdediger, in het doel van Union C1, eindigt in augustus 2012 tegen UNA in 3-0. Na z’n eerste clean sheet gaat het hard met het Union-talent die Courtois de beste vindt, omdat de Belg op jonge leeftijd al zoveel rust uitstraalt. Maarten haalt meteen de selectie van de KNVB district Oost. Als C-keeper pakt hij bij Union B1 speelminuten in de Tweede Divisie tegen Barendrecht, Quick Den Haag en Spartaan’20. Bij Union A1 en het eerste elftal traint Paes mee. Leergierig als hij is, zegt hij nergens nee tegen. Van niet trainen als keeper, gaat de belofte naar vijf maal in de week uitkomen, insnijden en duiken. Hij stoort zich niet aan een tegenstribbelend lichaam. Met beschermende kleding biedt de keeper die denkt als een aanvaller, slijmbeursontstekingen het hoofd. Voormalig Union-keeper Jeroen Jetten leert de rijzende ster in het seizoen 2012-2013 de basis van het doelverdedigen. Als sluitpost van Union B1 (2013-2014) maakt intuïtie voor het eerst langzaamaan plaats voor nadenken over de juiste keepersstrategie.
Het succesverhaal lijkt enigszins te stokken wanneer het daaropvolgende speeljaar, ondanks een beloofde plek in Union A1, opnieuw Union B1 zijn elftal is. Toch blijkt die tussenstop belangrijk voor Maartens’ keeperstoekomst. Stan Bijl, ex-Ajax-jeugd en voormalig derde keeper van NEC (2014-2015), wordt de nieuwe keeperstrainer. De Noord-Hollander weet hoe het er bij een BVO aan toe gaat. Keeperstrainingen van deze zevenvoudig Oranje O17 internationaal helpen Paes verder. Nick Kersten, hoofd jeugdscouting van de NEC/FC Oss Voetbalacademie is vanaf de seizoensouverture, Union-De Meern 3-1, onder de indruk van de perfectionistisch ingestelde Paes, die zich met gevaar voor lijf en leden overal voorgooit. Januari 2015 valt er aan de Groesbeekseweg in Nijmegen een brief van NEC op de mat. Een proefwedstrijd op De Eendracht mondt uit in proeftrainingen. Na drie sessies, wordt ‘De Durfal van Nijmegen-Oost’ aangenomen bij de jeugdopleiding van de Nijmeegse Goffertclub. Er komt een eerste droom uit voor de NEC-supporter die in De Bloedkuul genoot van de doorbraak van Jasper Cillessen: “Ik heb gelijk ‘Ja’ gezegd tegen NEC, ondanks dat mensen in mijn omgeving zeiden dat ik moest wachten. Er hadden volgens hen ook scouts van PSV naar mij gekeken.”
Bij NEC herhaalt de Union-geschiedenis zich. Maarten maakt indruk. Met handschoenen als magneten trekt hij ballen aan. Wilfried Brookhuis kijkt tijdens keeperstrainingen zijn ogen uit. Guy Smit, de doelman van Jong NEC/FC Oss, voelt Paes’ hete adem in zijn nek. En opnieuw stokt het sprookje even. Nu veel ingrijpender dan op sportpark De Kluis. Maartens rechterhand is tegenwoordig een stille getuige. Eén vinger lijkt niet meer bij de rest te willen horen. Op 24 september 2015, een dag na de 2-0 winst van NEC/FC Oss A1 tegen SC Heerenveen, blijft op de keeperstraining zijn pink in de grond staan. Maarten heeft de bal, maar valt met tachtig kilo op één van z’n twee kleinste vingers. Terwijl een paar dagen daarvoor ex-NEC’er en KNVB-jeugdcoach Kees van Wonderen de eerste voorselectie voor Oranje onder 18 richting Nijmegen heeft gestuurd. De volgende dag gaat z’n hand meteen onder het mes. Met een ingepakte pink en een bloedbaan vol pijnmedicatie ondergaat NEC’s nieuwkomer met goed gevolg een medische keuring, inclusief hartfilmpje, in Zeist. Op 14 november 2015 maakt Maarten z’n come back. In plaats van voetballen met Oranje O18 in Side (Turkije), in het kader van het Vierlandentoernooi tegen Duitsland, Tsjechië en Turkije, zit de pink-pechvogel, zonder speelminuten-illusie, op de bank bij de bekerwedstrijd NEC/FC Oss A1-Feyenoord A2. In de rust zet trainer René Koster de kleedkamer op z’n kop. Wat Henk de Jong op 30 augustus 2015 in de rust van Vitesse-Cambuur doet met Leonard Nienhuis, doet Koster met de doelman van NEC/FC Oss A1. Na de thee start NEC/FC Oss met Paes in het doel. Nog opvallender dan de wissel is de tape om zijn handschoen waarmee de pink vastzit aan z’n ringvinger. Na een goede tweede helft die eindigt in 3-3, keept de penaltykiller zijn ploeg naar de halve finale van de beker: “Ja strafschoppen zijn mij op het lijf geschreven. Dat komt, omdat ik spits ben geweest maar ook omdat ik veel filmpjes van tegenstanders bekijk. Ik heb een speciale truc die bijna altijd werkt. Daardoor pakte ik er tegen Feyenoord ook twee.” Op 26 maart 2016 is de Paes-pingeltruc ook van doorslaggevend belang in de halve finale van de beker tegen Brabant United A1, dat bestaat uit spelers van RKC Waalwijk en FC Den Bosch. Na negentig minuten staat er 1-1 op het scorebord. Door aansluitend drie maal een penalty te pakken sleept ‘Mighty Maarten’ een finaleplaats tegen Vitesse A1 voor NEC/FC Oss A1 uit het vuur.
Het verschil tussen Paes en Cillessen is meteen duidelijk, maar Klassekeepers.com gaat Paes’ handigheid bij penalty’s niet openbaar maken. Hopelijk heeft de doelman, hij woont in Nijmegen bijna om de hoek bij Trekvogels en SV Orion, er in de toekomst nog veel plezier van.
Belangrijker is het gegeven dat de overgang van Union naar NEC precies op tijd kwam voor de leergierige jongeling: “Bij Union deed ik alles tijdens wedstrijden vanuit mezelf. Zonder te weten of het goed was. Niemand liep mijn wedstrijden te checken, laat staan dat je wedstrijdsituaties terug kon kijken. Bij NEC gebeurt dat wel. Door de positieve feed back, voornamelijk van Wilfried Brookhuis, ben ik bewuster gaan keepen. Met meer oog voor details. Waardoor het plezier toeneemt, omdat je merkt dat je beter wordt. Bij NEC zit overal een gedachte achter. Dan is het vanzelfsprekend dat ook het zelfvertrouwen zienderogen groeit.”
De vraag naar wat er goed gaat en wat beter kan, is voor het talent dat op 18 februari 2016 genoot van de finale van de Las Vegas Mayor’s Cup met NEC/FC Oss A1, ook al trok FC Golden State White met 3-2 aan het langste eind, een eenvoudige vangbal: “Ik kan als voormalige spits goed inschatten waar de bal komt. Dat is makkelijk bij het onderscheppen van steekpasases. Het meevoetballen gaat goed. Ik heb een goede trap. Dat leverde laatst tegen Ajax (12 maart 2016 NEC/FC Oss A1-Ajax A1 1-3) een assist op voor de 1-1. Ondanks dat ik rechtsbenig ben, is mijn linkerhoek sterker. Bij één tegen één ben ik net als bij penalty’s in m’n element. Alleen ben ik nogal eens te gretig. Dan kom ik uit als er nog een verdediger bij de aanvaller staat. Bij het van de goal af coachen doe ik het goed, maar als we een aanval voor de kiezen krijgen, ben ik regelmatig teveel met mezelf bezig.”
Als er geen ledematen meer afbreken of opspelen lijkt Maarten Paes een prachtige toekomst tegemoet te gaan. De lenige doelwachter met een prima lengte voor het Engelse voetbal, heeft in potentie meer mogelijkheden dan Cillessen, ook al zal hij dat zelf nooit zeggen. Maarten kijkt alleen naar zichzelf, geniet van elke redding, is tegelijk nuchter, leergierig, kritisch over z’n prestaties en voor de duvel niet bang. Dat hij eraan komt is duidelijk. Niet voor niets mocht Paes in januari dit jaar, als plaatsvervanger voor de zieke Marco van Duin, als derde keeper mee met NEC naar het trainingskamp in Marbella. De A1-doelman die komend schooljaar aan de Johan Cruyff University te Tilburg Commerciële Economie gaat studeren, is er inmiddels aangewend dat hij niet meer wordt beoordeeld op reddingen, maar op fouten. Waar zijn succesverhaal eindigt weet niemand. Dat hij dromend van de Premier League het doelnet zo strak mogelijk zal spannen, is wel duidelijk: “Ik heb een alles of niets mentaliteit. Bij Union ging ik nog naar feestjes, maar dat doe ik nu nooit meer. Ik ga vol voor het keepen, de rest is bijzaak. Kijken hoever ik kan komen. Aan een vriendin denk ik niet. Dat lijdt af en kan altijd nog. Ik stoor me aan mensen die met dezelfde droom als ik er niet alles voor doen! Wel zeggen, maar niet doen en dan de schuld bij een ander leggen. Daar heb ik een hekel aan. Profkeeper worden, Eredivisie spelen, Oranje, Engeland, het lijkt zo onbereikbaar, maar als je keihard werkt is er een hoop mogelijk. Ik kan natuurlijk moeilijk inschatten hoever ik kan komen, omdat ik pas vier jaar echt keep. Maar wat er ook gebeurt, je komt uit waar je hoort. Talent vindt overal z’n weg. Ik wil graag overal van leren.”
In mei wordt de jeugdkeeper met gevoel voor clichés achttien jaar. Het vizier komt daardoor naast doorstomen bij NEC te liggen op Oranje onder 19. Bondscoach Aron Winter is vast gewaarschuwd. Met Maartens mentaliteit zal hij zeker geen problemen hebben, ook als is de gewezen SSGN-leerling van origine een spits à la Richairo Živković geweest. Deze groeibriljant wordt in Nijmegen met oog voor detail alvast geslepen en opgepoetst.
Maarten Paes. Foto: David van Haren
Gerelateerde berichten
