Scouts vissen allemaal in dezelfde vijver

Delen

Tweeten

Delen

Delen

Email

Reacties

Mylène Janssen en Bart Beulen. Moeder en zoon met verschillende achternamen, maar hetzelfde keepersbloed. Deze Herkenbosche keeperstandem wil Limburg wakker schudden. In een ‘Columbo-achtige rol’ keeperstrainers en keepersscholen de ogen openen bij het opsporen van keeperstalenten. Omdat keepersscouts in Limburg de laatste jaren oogkleppen op hebben gehad. Onze zuidelijkste provincie heeft, net als de rest van Nederland, volgens hen wel degelijk genoeg jonge talentvolle keepers. Het gaat er niet alleen om hoe je zoekt, maar vooral waar je kijkt en hoe je talenten begeleidt. De huidige generatie keeperstalenten mag niet opnieuw een ‘verloren generatie’ worden.

Slagersvrouw Mylène Janssen is een organisator in hart en nieren. Ze heeft een scherp oog voor misstanden, waar ze graag gehakt van maakt. Maar dan wel op zo’n wijze dat ze de betrokkenen niet door de molen haalt, maar juist een helpende hand biedt. Met het accent op samen leren en eensgezind de weg naar verbeteringen inslaan. Op LinkedIn omschrijft ze het zelf beter: “Vanaf mijn jeugd heb ik met mensen voor mensen willen werken. Als jeugdbestuurslid bij de plaatselijke tennisvereniging, als lid van het schoolparlement, als bijbaantje in de horeca. Zaken regelen, activiteiten organiseren, leren van gisteren, meedenken over en meewerken aan vandaag en morgen.”

Het is vanzelfsprekend voor de centrummanager van MFC ’t Paradies, een ontmoetingscentrum voor 60-plussers in Roermond, dat de jas van inspecteur Columbo haar perfect past. Om bij het volgen van de keepersverrichtingen van zoon Bart te speuren naar vooruitgang voor iedereen. Het enige vrouwelijke bestuurslid van Sportvereniging Herkenbosch (SVH’39) reageerde handzaam op een artikel in De Limburger van 3 februari 2017. In ‘Waar blijft de Limburgse nummer 1’ beweert ex-VVV-keeper Danny Wintjens: “(…) de huidige generatie keepers die wordt opgeleid, kunnen we als verloren beschouwen”. Daar dook de keepersmoeder katachtig bovenop met een ingezonden brief die door De Limburger vijf dagen later werd geplaatst: ‘Vang de verloren generatie op’. De bladzijde met ‘opgeven’ heeft ze allang uit haar dikke Van Dale gescheurd,

Met Bart heeft Mylène, in een ver verleden keepster van VV Vlodrop en VV Vesta Dames-1, inmiddels een flinke route afgelegd. Met doelgericht handelen heeft de ene PSV-fan de andere geholpen. Ook al speelt haar veertienjarige zoon tegenwoordig in SVH’39 B2. Op een niveau, meer moeras dan kweekvijver, waar geen enkele scout komt kijken. Met SVH’39 E1 speelde de ‘Herkenbosche boy’, vier jaar geleden, met de naam ‘Isaksson’ precies passend op z’n rug, één seizoen iets hoger in de Hoofdklasse. Een KNVB-scout wist een keer de weg naar Sportpark De Schoolkamp te vinden. Net zo vaak als vader Rob Beulen, zijn slagerij in Melick eist zaterdags alle aandacht op, Bart ballen heeft zien pakken. Door alle hand- en spandiensten voor haar De Gea-bewonderaar mag de voormalige voorzitter van de oudervereniging van basisschool De Berensprong uit Herkenbosch zichzelf een ervaringsdeskundige noemen. “Met het keeperstalent van Bart is helemaal niets gedaan bij SVH’39. Omdat Bart veel scoorde in de F-jes werd hij zelfs afgeremd om keeper te worden. Hoewel hij beter kon keepen en daar ook meer plezier in had. Maar dat gebeurt er als je in de jeugd van een kleine club speelt, in de onderste regionen van het amateurvoetbal. We hebben een mooi jeugdplan, waarin beleid ten aanzien van jeugdkeepers helaas ontbreekt, maar de juiste personen ontbreken nog steeds om er op een goede manier mee om te gaan. Uit nood ben ik zelf bij SVH’39 jeugdkeepers gaan trainen. Van de F-jes tot aan de D lukte dat nog wel. Daarna vond ik mezelf niet goed genoeg om de keepende kinderen verder te helpen.”

Als de aanduiding ‘Verloren Generatie’ valt voelt de twee jaar jongere broer van zus Maud, zowaar een fanatieke vrouwelijke Feyenoord-aanhanger in een PSV-nest, zich aangesproken: “Ja…ik heb het gevoel dat ik overal buiten de boot gevallen ben. Op mijn niveau bij SVH’39 wordt er niet naar jeugdkeepers omgekeken. Je loopt er verloren bij. Wat je doet is altijd goed. Niemand helpt je verder, behalve mijn moeder dan. De jongens waar ik elke veertien dagen op zondag mee train bij Keepersacademie Eindhoven spelen allemaal bij clubs, zoals Gemert, die in hogere klassen uitkomen met hun jeugd. Ik hoor dat daar de scouts de kunstgrasvelden platlopen. Als ik verder wil, zal ik weg moeten bij SVH’39. Want bij een dorpsclub op een laag niveau kan ik hooguit het eerste halen. Maar dat trekt me nu nog niet, want die spelen in de Vijfde Klasse. Wat ik ervan gezien heb, is dat geen echte uitdaging.”

Vier jaar geleden stopte Mylène met het geven van keeperstraining aan de jeugd van SVH’39. Ze ging op zoek naar een alternatief voor de dan tienjarige Bart. Tegenwoordig heeft Limburg acht keepersscholen, maar in 2012 kwam de toegewijde keepersmoeder niet verder dan Venlo. Waar Sandra Swinkels, de ex-prof-keepster van Willem II, Roda JC en VVV, de eerste handen uitstak in het trainersvak. Als keeperstak van de voetbalschool van Mark Huis in ’t Veld. Bart raakt daar z’n SVH’39-gevoel niet kwijt: “Ik leerde daar voor mijn gevoel ook weinig. We waren met z’n drieën. De andere twee keepers waren veel ouder. Ik hobbelde maar wat mee. Ik kreeg wel veel aandacht, maar geen gerichte hulp. De oefenstof gaf mij weinig houvast om bij SVH’39 beter te worden. Sandra probeerde van alles uit.”

Nu zit de SVH’39-jeugdkeeper, vanwege Balázs Dzsudzsák en Memphis Depay hebben al zijn keepersshirts een robuust rugnummer 22, in de ‘Topkeeperklas’; het laatste opleidingsstadium van Keepersacademie Eindhoven. Een klas die aansluit op de basis-, gevorderden- en mastergroep. Gaandeweg heeft de ‘Beulense Benjamin’ in de lichtstad van zijn favoriete club veel opgestoken. Volgend seizoen is de VMBO’er bij de keepersschool van Wim Ribbens en voormalig PSV- en Nottingham Forest-keeper Hans Segers min of meer ‘uitgeleerd’.

“Wat nu?”, vraagt KlasseKeepers daarom aan Mylène en Bart. De geboren Heerlense reageert als eerste: “Als de berg niet naar Bart komt, gaat Bart hopelijk naar de berg. Oftewel, hij moet nu zelf stappen ondernemen om verder te komen. Als hij overstapt naar een andere club moet dat wel met hart en ziel gebeuren. Daar zal ik wel op letten. Maar aan het geven van duwtjes, wat ik tot nu toe altijd heb gedaan, komt nu een eind.” Ook Jeroen Zoet bewonderaar Bart beseft dat hij op een kruispunt staat: “Een vriend van mij speelt bij Sportclub Irene. Bij zo’n club zou ik verder kunnen komen. Ik denk erover om die stap te maken. Ik vind het wel moeilijk om m’n vertrouwde omgeving te verlaten, ook al heb ik daar als keeper te weinig toekomst. Zo’n verandering is wel de enige manier om te bereiken wat ik graag wil; een goede keeper worden bij een club die hoger speelt dan de Vijfde Klasse waarin SVH’39 nu speelt.”

KlasseKeepers verleidt Mylène, met het oog op de toekomst, om weer even in de rol van Columbo te kruipen. Als een ‘Falk’ details opsporen die het verschil kunnen maken. Dit verhaal is namelijk niet bedoeld als klaagzang. “Wat is dan wel het doel van dit verhaal?”, horen we graag uit de mond van de vrouw die tien jaar lang (1991-2001) in de redactie van het clubblad zat van VV Vesta uit Melick. Als inkopper is de opmerking ‘leren van het verleden’ uitstekend op z’n plaats: “Ik wil nog even inhaken op wat John Roox zei in het artikel van De Limburger van 3 februari. Hij beweert daarin dat er in Limburg helemaal niet zoveel keeperstalenten zijn. Daar ben ik het niet mee eens. In lagere competities loopt meer talent rond dan je denkt. Dat zie ik regelmatig, als ik naar wedstrijden van Bart kijk. Alleen komen er nooit scouts bij die wedstrijden. Laat die scouts stoppen met wat ze al jaren doen. Uitsluiten dat er talent rondloopt op lage niveaus. Als het hele scala aan jeugdwedstrijden wordt meegenomen in de scouting, kan dat de komende jaren verrassingen opleveren. Nu vissen de scouts allemaal in dezelfde vijver. Met elkaar vliegen afvangen, zetten ze heel wat keepers zoals Bart buitenspel. Zo volgt straks vanzelf de volgende verloren generatie jeugdkeepers de huidige buiten-de-boot-vallers op!”

Mylène zou Mylène niet zijn als de gediplomeerde voetbalspelleider al niet bezig is, in haar directe omgeving, om wat te doen aan het drijfzand waarin laag keepende jeugdkeepers van kleine clubs alsmaar verder dreigen weg te zakken. Met haar ingezonden brief naar De Limburger gooide ze een bal op die Danny Wintjens oppakte. De Maastrichtenaar belde ‘Huize Beuljan’ op om Barts verhaal te horen. Na de bedtijd van de jongste Beulen, raakte de ex-MVV’er in gesprek met de vrouw des huizes. Klinkend keeperscharisma vanuit twee verschillende invalshoeken zorgde voor een bevlogen eerste aanzet tot een mogelijke harmonieuze voorzet voor open doel. Als de opgegooide bal de goede kant op wordt geschoten, is de kans aanwezig dat de VSN Keepersschool Danny Wintjens om de tafel gaat zitten met het bestuur van SVH’39. Als beide partijen bij zo’n utopische toevalstreffer het belang van structureel samen scoren inzien en in de voorwaardensfeer er uitkomen, is het geenszins ondenkbaar dat de keepersschool van Wintjens z’n vierde opleidingslocatie op de velden aan de Schaapsweg in Herkenbosch gaat realiseren. De bal ligt nog stil, maar als het leer in de regio Roermond door een deskundige keepersschool wordt opgepakt, zou dat een mooie stap voorwaarts betekenen. Als Midden-Limburgs-vangnet voor de nieuwe generatie jeugdkeepers van elk niveau. Dan krijgt Columbo’s regenjas voor even een welverdiende adempauze aan Mylène’s kapstok en komt de tekst van het Philips Stadion in Herkenbosch tot leven: Light up the future!