Tot augustus 2015 was er voor grijpgrage jeugdkeepers nauwelijks deskundige begeleiding mogelijk ‘onder de groene hemel, in de blauwe zon’. Alphenaar Hans van der Beek heeft in het door Boudewijn de Groot bezongen land van Maas en Waal een half jaar geleden de sluizen open gezet voor duikgrage jongelui. Keepersschool Maas en Waal is in een mum van tijd uitgegroeid tot een vakbekwaam vangnet. Opgroeiende doelverdedigers vallen van Alphen tot Wijchen niet meer tussen wal en schip. Ze bloeien op en voelen zich als een vis in het water vanwege de kwaliteit en het knusse karakter van de kleinschalige keepersschool.
Van der Beek kent het keeperswereldje in zijn rivierenregio van grasspriet tot goal. De voormalige adept van Jan van Beveren had van jongs af aan een gouden gids. Vader Willem, hij verruilde Den Bosch voor het kerkdorp Alphen, keepte in het vlaggenschip van Avios. Als kind keek Hans, omringd door een trouw legioen dorpsgenoten, trots naar de verrichtingen van zijn vader. A la ‘Lange Jan’ was pa Van der Beek een atletische doelman. Op veertienjarige leeftijd trad Hans in de voetsporen van de grondlegger van het Van der Beek-keepersvirus. In een vriendschappelijke wedstrijd tegen het Nijmeegse Sint Jan werd hij met goed gevolg meteen meedogenloos op de proef gesteld. In de jeugd van Top Oss was de Alphense MTS-leerling daarna op landelijk niveau een belofte. Toch brak de beoogde opvolger van Herman Teeuwen niet door in de geboorteprovincie van z’n oudeheer.
Avios was in het seizoen 1984-1985 dolblij met de terugkeer van de lasser in de Vierde Klasse. Een seizoen later stond de medewerker van het Dreumelse bedrijf AP Metaalmaatwerk twee niveaus hoger onder de lat bij DIO’30. Op negentienjarige leeftijd lonkte in Druten een veelbelovende carrière in het amateurvoetbal. Met zijn 1.87m was de soepel duikende opvolger van Wim van der Beek sterk in hoge ballen, maar vooral zijn coaching en meevoetballen sprongen in het oog. Door een zwaar ongeluk, lopend in Alphen schepte een auto Hans, z’n achillespees scheurde af, z’n bovenbeen knakte als een luciferhoutje, kon de lat niet meer hoog gelegd worden. Na een langdurige revalidatie pakte de gedreven Gelderlander de handschoen weer op als sluitpost van Avios. Met succes. In 1987 leverde Hans een leeuwenaandeel bij het veroveren van de Maas en Waal Cup. Op zesendertigjarige leeftijd dwong een kraakbeen missende knie hem te stoppen tussen de palen. Als trainer van natuurlijk Avios en later de Teisterbanders (Kerk-Avezaath) beleefde ‘De Lange van het Mariaveld’ een tweede voetballeven.
Vooral keepers profiteerden in die periode als hoofdcoach van Hans’ integere inzicht. En op zijn beurt ontpopte Hans zich tot ‘De Wiel Coerver van de Gelderse keeperswereld’, omdat hij aantoonde dat ook keepen te leren is op oudere leeftijd. Als de naam Ronnie van Wichen valt, praat de normaal zo rustige coach, honderd uit: “Bij Avios (2008-20011) hadden we ineens geen keeper. Ik heb toen de vierenveertigjarige spits omgetoverd tot doelman. Ronnie had lef, doorzag het spel, beschikte over een vlotte babbel en was leergierig. Drie seizoenen was hij de minst gepasseerde keeper van de Vierde Klasse. Na een bravoureuze derde helft zondags, kreeg ik op maandag meestal een sms’je met de vraag of hij goed had gekeept. We waren een sterk duo. Genieten was het.”
Tegenwoordig staat het derde voetballeven van de vijftigjarige Alphense dijkhuiseigenaar in het teken van het trainen van jeugdkeepers. Zijn vrouw Renata, ze kwam altijd naar de wedstrijden van haar man kijken, snapt het helemaal. Hans verbouwt deze maanden zijn pittoreske huis, maar zij zegt met enige regelmaat: “Hij kan beter een tentje opzetten op het voetbalveld.” Renata heeft duidelijk een punt, want haar wederhelft duikt regelmatig weg achter een handvol bezigheden buitenshuis. Hans leidt niet alleen een keepersschool. Hij traint ook de D- C- en B-keepers van DIO’30 én de E- en D-keepers van de amateurtak van NEC. Gepassioneerd wijdt de ex-goalie, voor hem is voetballen een synoniem voor keepen, uit over zijn beweegredenen: “In onze regio was er niets voor keepers. Ze moesten niet zeuren en in de goal gaan staan om als schietschijf te fungeren. Hetzelfde schuitje waarmee ik groot geworden ben. Als keeper van Avios en trainer van de selecties van Avios en de Teisterbanders gaf ik ook keeperstraining. Daardoor liep ik al vanaf eind jaren negentig rond met de gedachte om een keeperopleiding te starten in mijn geboortestreek.”
Bij de vroegere jeugdscout van Vitesse (2010-2013) maakte de cursus Keepercoach III van de KNVB niet genoeg los om met een eigen school te starten. Vanaf het moment dat Hans in 2009 begon met de opleiding tot keeperstrainer bij Pro Goal, vielen alle ballen in het netje: “De Frans Hoek-methode van de bond vond ik te commercieel. Bij Maarten Arts (Pro Goal) stond het deskundig opleiden van jeugd centraal. Met name het aanvallen van de bal. Dat sprak me aan. Die manier van werken gaf mijn elan de vleugels die ik nodig had om voor mezelf te beginnen. Mijn keepersschool is een zelfstandig onderdeel van de Pro Goal keepersscholen.nl-organisatie, waardoor je met voldoende vrijheid voor een eigen identiteit, altijd kan terugvallen op professionele ondersteuning.”
Keepersschool Maas en Waal begon vorig jaar na de zomervakantie met veertien jeugdkeepers. De jongste was zeven, de oudste zestien. De regiofunctie werd acuut duidelijk; de popelende pupillen speelden bij Aquila (Dreumel), Avios (Alphen), Roda’28 (Winssen), SCD (Deest), Batavia (Batenburg), AAC (Altforst), Olympia (Horssen) en Leones (Beneden-Leeuwen). Het doel van Hans’ opleidingsinstituut, inmiddels zijn er achttien jeugdkeepers actief bij Van der Beek, is zonder uitzondering een goed-nieuws-show voor alle keepersgrage kinderen tussen Maas en Waal: “Iedereen is welkom van 6 tot 18 jaar. We willen jongeren de techniek van het keepen bijbrengen. Bij iedereen het maximale eruit halen. Of ze nou hooguit het tweede of derde team van een amateurclub kunnen halen of de mogelijkheid hebben om door te stoten naar een BVO, dat maakt niks uit. Als ze maar meer zelfvertrouwen en plezier krijgen door wat ze bij ons leren. Daarbij staat de techniek centraal: zonder techniek geen tactiek is de Pro Goal-visie die ik op handen draag.”
De jeugd van Keepersschool Maas en Waal. Foto: Hans van der Beek
Zondags voltrekt zich in Afferden een ware reünie als Keepersschool Maas en Waal zich ontfermt over het kunstgras van DIO’30. Kleinschaligheid is de stille kracht van de Keepersschool Maas en Waal. Ouders begeleiden gretige kinderen. Als ‘Negentiende Man’ volgen zij schouder aan schouder, met een bak koffie uit de DIO-kantine, net zo gretig de training die op papier duurt van 10.30 tot 12.00 uur, maar standaard vijftien minuten uitloopt. De ‘discipelen’ van Hans, twaalf jongens en zes meiden, opgesplitst in vier leeftijdsgroepen (7 tot 9 jaar, 10 tot 12 jaar, 13 jaar en ouder), krijgen alle aandacht. Iedere groep van vier à vijf jeugdkeepers wordt na de centrale instructie, met veel voorbeelden, begeleid door een aparte trainer. Toverkoord, loopladder, crazy catch en air buddy’s zorgen voor een doortastende werkwijze. Als vijfde trainer heeft ‘Goede Herder’ Hans, de doelgerichte oefenstof komt uit zijn koker, z’n handen vrij. Schaapjes die extra aandacht nodig hebben pikt de ex-Top Oss’er uit de kudde. Ook maakt hij wekelijks smartphonefoto’s- en filmpjes. Treuzelen na afloop van het afsluitende eindspel is er niet bij. Staan de reportages niet vlot op facebook, dan wordt ‘De Keepersmissionaris van de Moordhuizen’ bedolven onder een digitale geheugentrainer. Met een werkmap zoomt de Maas en Waalse keepersopleiding in op het individu: “Elk kind krijgt zo’n map. Na trainingen delen we een vragenlijst uit die gaat over wat ze hebben geoefend die dag. Was de oefening makkelijk? Moeilijk? Wekelijks zijn er andere vragen. Voorafgaande aan de centrale instructie bespreek ik de week erna aan het begin van de nieuwe trainingssessie in de kleedkamer de antwoorden. Ook praten we dan over allerhande -reddingen en keepersfouten uit het profvoetbal.”
De negentienjarige Benito van der Beek is naast Corrian en Jason Henzen en George Maree één van de Pro Goal-gecertificeerde trainers bij de school van zijn vader. Deze enige zoon werd ook met keepershandschoenen aan geboren. Op z’n zestiende debuteerde Van der Beeks derde generatie in het eerste van Avios tegen SCD (5-0) toen papa Hans daar oefenmeester was. Ook Benito zag zijn talent gedwarsboomd. Een schouder- en kruisbandoperatie wierp hem terug. Momenteel kan hij zijn keepersei kwijt zondags op sportpark De Gelenberg.
Hans van der Beek kan niet leven van zijn keepersschool. Dat is ook niet zijn insteek. Van elke deelnemer gaat € 5,00 aan cursusgeld naar Spieren voor Spieren. Ook de Pro Goal-licentie is niet gratis. De jeugdkeepers krijgen van Keepersschool Maas en Waal bovendien een Uhl Sport-kledingpakket. Voor Van der Beek telt alleen dat het leven als keepersschoolhouder, na vijfentwintig jaar als AP Metaalwerk-medewerker en vijf jaar aan de weg timmeren met Van der Beek Reclame- en Belettering, aanvoelt alsof hij achttien kinderen heeft geadopteerd. De ‘Josephine Baker van Gelderland’ geniet van het intensieve contact met ouders en de legitieme reden die hij heeft om op veel velden een tent op te zetten. Zaterdag is geen rustdag of verbouwingsdag. Hij bivakkeert dan bij zijn oogappels langs de lijn: “Dat vind ik mooi! Kinderen vinden het mooi en ouders ook! Dan kan ik zien of de kinderen vorderingen maken in wedstrijden. Pakken ze de oefenstof op? Passen ze het geleerde goed toe? Groeit het zelfvertrouwen? Daar haal ik informatie en inspiratie uit om de trainingen zo goed mogelijk af te stemmen op mijn keeperspopulatie. Ook kan ik daardoor beter met opvoeders evalueren hoe hun kinderen ervoor staan en wat voor hen de beste vervolgstappen zijn.”
Wie meer wil weten over de Keepersschool Maas en Waal, het is de moeite meer dan waard, kan op internet terecht: keepersschoolmaasenwaal.nl. Wat hier rest is een afsluiting met een illustratieve anekdote over een echt zondagskind: “Toen onze Alissa Zondag kampioen kon worden vlak voor de winterstop, zijn we met vier van de vijf trainers gaan kijken. Alissa keepte met de Leones Meiden B1 een mooie pot tegen Aquila. We hebben genoten van de wijze waarop zij met haar team de titel pakte.” Op de valreep duikt er, zonder anderen tekort te willen doen, nog een andere emotie op in de keepersknobbel van Hans’ hersenpan: “Als ik Gies van Dinther zie, gaat m’n hart ook sneller kloppen. Hij is pas zeven en keept bij Berghem Sport in de F1. Gies is klein, lenig en dapper. Hij duikt als een elastiek, zo soepel. Eén keer voordoen is genoeg. Dat wordt er eentje!”
