Wie de handschoen past

Bij Sieb Dijkstra telt scoren tussen de oren voor twee

SIEB DIJKSTRA KLASSEKEEPERS
Foto: Maarten Omvlee

Sieb Dijkstra is keeperstrainer bij Fortuna Sittard. De club zit in een flow. Net als de Kerkradenaar die in 1994 en 1997 werd uitgeroepen tot beste keeper van de Schotse Premier League. Eindelijk kan ‘The Steelmen’ als keeperstrainer, na tien jaar noeste arbeid bij MVV, Groene Ster, de Eredivisiedames van Roda JC en zijn eigen keeperskind, Keepersschool Parkstad, ook in het betaalde voetbal het belang van een koelbloedig keeperskarakter aankaarten. Sjra Philippen, Fortuna’s aimabele teammanager, noemt de voormalige sluitpost van AZ, Dundee United, Motherwell en Queens Park Rangers, ondanks z’n grootse gestalte, een knuffelbeer. Dat komt door de allesomvattende aandacht die de opvolger van Jan Jongbloed, ook hij had de eretitel ‘Flying Dutchman’, besteedt aan de keepers bij de huidige revelatie van de Jupiler League. Dijkstra doelt erop om zijn proactieve keeperskarakter van weleer door te geven aan een nieuwe generatie goalies. Job van de Walle plukte daar dit seizoen de vruchten van. De derde doelman van ‘Fortuna Zitterd’ ving bij Keepersschool Parkstad jarenlang Siebs keeperskneepjes op. Op 3 november dit jaar debuteerde de Heerlenaar op negentienjarige leeftijd in het betaalde voetbal.

Wie de loopbaan van Sieb Dijkstra kent en op YouTube bekijkt hoe de oud-Roda JC’er in Schotland en Engeland zijn doel verdedigde, snapt in een handomdraai dat Piet Schrijvers ooit zijn idool is geweest. Een citaat uit het verhaal van Frank de Wolf over de vroegere ‘Beer van de Meer’, uit ‘Sportsterren’ nummer 12, een sportboekje uit de zeventiger jaren, vult de beelden prima aan: “Je gaat de lucht in en geeft een brul. Als er dan een speler met je mee omhoog gaat, heeft-ie het risico dat hij tegen de vlakte gaat. Je neemt zelf het initiatief; je bent niet bang, zij zijn bang voor jou.” Met vergelijkbare vastberadenheid, maar een iets ander postuur, de afgetrainde 1.96’er weegt slechts 94 kilo, debuteert Sieb Dijkstra in 1991 bij Motherwell. De onverwachte komst van Henryk Bolesta vlak voor het seizoen 1989-1990, en de clausule van Jos Smits, de Hagenaar heeft slim de schriftelijke garantie losgepeuterd dat hij nooit verder kan zakken dan de positie van tweede keeper, blokkeert Dijkstra’s doorbraak bij zijn voetballiefde Roda JC. De keeper die in Kerkrade, door het ontbreken van een keeperstrainer, gewend is geraakt aan de kanonskogels van Willy van der Kuijlen, gaat door de tegenvaller echter niet bij de pakken neerzitten. De ras Roda JC’er, als E-tje begonnen als rechtsback in Kerkrade, speelt vervolgens als huurling, met biljartmaatje Philip Cocu, elf degelijke duels bij AZ in de Eerste Divisie.

JOB VAN DE WALLE MIGUEL SANTOS

DE ‘KNUFFELBEER VAN FORTUNA’ MET JOB VAN DE WALLE (LINKS) EN MIGUEL SANTOS.

Die lijn zet Sieb doelbewust door op het hoogste niveau in Schotland. Voor 20.000 toeschouwers tijdens een regenachtige dinsdagavond. Op 20 augustus 1991 in stadion Stark’s Park in Kirkcaldy. In de tweede ronde van de Schotse League Cup gaat Motherwell met 4-1 onderuit, maar de debuterende Dijkstra blijft bravoureus overeind: “Eerste keeper Billy Thompson, op dat moment Schots international, was geblesseerd. Dus klopte trainer Tommy MacLean bij mij aan. De eerste twee ballen plukte ik op de rand van het zestienmetergebied. Ik kon meteen niet meer stuk bij onze supporters.” Vier dagen later staat een grote onbekende als Motherwells Man of the Match aan de basis van de 0-1 overwinning bij Airdrieonians FC. Door elke dag squashen strelen reflexen als lichtflitsen de ogen van de fanatieke aanhang. Zijn lengte van bijna twee meter vormt geen belemmering om schuivers net zo makkelijk te pakken als vuurpijlen. Maandag 26 augustus ligt er een driejarig contract klaar. Het is de opmaat voor een succesvolle tocht langs Britse velden bij Motherwell, Queens park Rangers, Bristol City, Wycombe Wanderers, Dundee United en Ipswich Town. “Ik was niet bang om fouten te maken. Daar heb ik altijd veel baat bij gehad. Daardoor kon ik onbevangen keepen en het beste uit mezelf halen. Als ik een fout maakte, stapte ik daar makkelijk overheen. Omkijken heeft geen zin. Het is de volgende bal die telt. Het klinkt als een cliché, maar het heeft mij altijd geholpen.” Die instelling houdt de vader van meerdere dochters ook overeind in de Eredivisie onder de lat van RBC Roosendaal (2000-2001). Robert Maaskant, waarmee Dijkstra bij Motherwell samenspeelde, is daar inmiddels trainer. De hereniging wordt geen succes. RBC degradeert. Sieb krijgt wekelijks een vrachtwagen vol verwijten over zich heen. De levendige Limburger keept desondanks stoïcijns alle wedstrijden met dezelfde gedrevenheid als in het Gemenebest.

SIEB DIJKSTRA JOB VAN DE WALLE MIGUELS SANTOS ROWEN KOOT

WARMING UP BIJ FORTUNA MET V.L.N.R.: JOB VAN DE WALLE, MIGUELS SANTOS, ROWEN KOOT.

Gevormd door alle ervaringen durft ‘The Ninja from The Netherlands’’, zijn alles-of-niets-manier van uitkomen inspireerde Schotse fans tot een geuzennaam, te stellen dat mentaliteit belangrijker is dan talent. “Een keeper moet proactief keepen in plaats van afwachtend, reactief. Je moet als keeper het initiatief nemen. Daar heb je vertrouwen voor nodig. Ik zie in het betaalde voetbal vaak keepers meelopen met een voorzet, in plaats van de voorzet proberen te onderscheppen. Gaan ze wel voor de voorzet, dan verijdelen ze kansen. Het spel is natuurlijk geëvolueerd, het gaat sneller, je hebt andere ballen, maar ik mis lef bij keepers. Tegenwoordig zijn er veel die op safe spelen. Ik kan nog zoveel trainen op voorzetten, maar bij een keeper die niet uit durft te komen, heb je er weinig aan. Daarom denk ik dat het mentale aspect bij een keeper het belangrijkste is. Ronald Waterreus was geen supertalent, maar mentaal wel beresterk. Daardoor is hij zover gekomen.”

SIEB DIJKSTRA

ALS KEEPERSTRAINER NOG NET ZO GEFOCUST ALS IN ZIJN GLORIETIJD IN SCHOTLAND.

Naast de gebruikelijke technische vaardigheden en leren positie te kiezen, stuurt de gewezen taxichauffeur derhalve bij Fortuna en Keepersschool Parkstad aan op het mentale aspect van het keepen. Oftewel: scoren tussen de oren telt voor twee: “Vanuit vertrouwen kweken en plezier hebben in het keepen, probeer ik keepers beter te maken. Dat laatste zetje geven om door te breken. Ik krijg veel vragen om keepers individueel te trainen en te begeleiden. Zo heb ik Max Schijns vanuit mijn keepersschool naar Fortuna gebracht. Via de beloften van Roda JC is hij terecht gekomen bij Fortuna Düsseldorf. Door mijn werk bij Fortuna kom ik daar nu wat minder aan toe. Maar nu kan ik weer heel intensief werken met een talent als Job van de Walle. Hij heeft na zes jaar Keepersschool Parkstad de overstap naar Fortuna kunnen maken. Omdat onze trainer, Sunday Oliseh, veel met de jeugd opheeft, kon Job ook al een minuutje meepakken in het eerste van Fortuna. Met de juiste mentale begeleiding, waar ik me natuurlijk ook op richt bij hem, kan hij nog veel stappen maken. Ik heb intussen door de fulltime baan bij Fortuna wel de keepersschool teruggeschroefd van vijftig naar twintig keepers, want ik ga voor kwaliteit en niet voor kwantiteit. En ik ben eerlijk tegen de keepers. Het gaat om het hanteren van haalbare doelen. Ik geef ze een oprecht beeld van hoever ze volgens mij met volle inzet zouden kunnen komen.”

Keepersschool Parkstad, de keepersopleiding bestaat alweer tien jaar, is ook qua aantal trainers gekrompen. Sieb Dijkstra heeft tegenwoordig de supervisie over vier keeperstrainers. Dat zijn er zes minder dan een paar jaar geleden. Met zo’n twintig jeugdkeepers, verdeeld over een onderbouw (8 t/m 13) en bovenbouw (14 t/m 21), wordt er gewerkt in kleine groepen. Elke woensdagavond trainen de jongsten bij RKSV Minor in Nuth van 18.30 tot 19.45 en de oudsten van 19.45 tot 21.00 uur. Daarnaast is Justin Dautzenberg momenteel door privétrainingen in goede handen bij de winnaar van de Schotse beker (1991 Motherwell) en Schotse League Cup (1998 Dundee United). De voormalige jeugdkeeper van MVV en Sint Truiden probeert met hulp van de ex-keeperstrainer van MVV via de amateurs van KVK Tienen weer in beeld te komen bij een BVO. Als het negentienjarige Belgische talent ook maar ietwat lef meekrijgt van de keeper die op 26 maart 1994 in een uitverkocht Celtic Park, in z’n felgekleurde Hummel-trui, aan de basis stond van de spectaculaire 0-1 overwinning van Motherwell, kan er iets moois ontstaan. Want als de wisselwerking werkt, gaan Siebs discipelen niet alleen beter keepen, maar vooral zelfbewuster en brutaler. Dan zijn ze à la Schrijvers en Dijkstra, niet alleen bij voorzetten, geen ‘meelopers’ meer.

SIEB DIJKSTRA

SIEB DIJKSTRA SCHEPT SCHERP EN DIRECT EEN KLIMAAT VOOR VERTROUWEN EN PRESTEREN.

Naar boven