Wie de handschoen past

Feyenoord fundament fraaier en functioneler dan duelleren met Cantona

FRANK DE RUITER KlasseKeepers
Foto: Maarten Omvlee

Frank de Ruiter geeft ruiterlijk toe dat hij bij Keepersschool Frank de Ruiter nog altijd het meeste profijt heeft van z’n jaren in de jeugdopleiding van Feyenoord. Terwijl de Van der Sar-bewonderaar ook in de geselecteerde jeugd van SVVSMC het doel heeft verdedigd en zelfs oog in oog heeft gestaan met Emilio Butragueño, Daniele Massaro, Julio Salinas en Eric Cantona. De ras-Schiedammer van de Rossinistraat leidt sinds september 2015 een eigen keeperschool. Om naast het werk als planner bij Trigion Beveiliging in Rotterdam structureel toe te komen aan het hartstochtelijk begeleiden van jonge doelverdedigers. De wijze waarop de ex-PPSC-goalie jongelingen de kans biedt om te groeien, is opgevallen. Caleb Kramer gaat, na het laatste zetje bij Keepersschool Frank de Ruiter, z’n tweede seizoen in bij ADO Den Haag in het Onder 13-team. Bij de regioselectie van de KNVB, District West 2, traint de Feyenoord-fan dit speeljaar de keepers van elf tot en met veertien jaar. De lat hoog leggen is meer dan een hobby geworden voor de gediplomeerde Keepercoach III en Keepercoach II.

De kleine Klassieker
Het Amsterdamse Olympisch Stadion loopt op zondag 9 mei 1993 langzaam vol. Uiteindelijk zullen 44.000 toeschouwers zich opmaken voor Ajax-Feyenoord. In de catacomben trekt de dertienjarige Frank de Ruiter zijn keepershandschoenen zorgvuldig aan. Feyenoord D1 speelt een voorwedstrijd tegen de leeftijdsgenoten van Ajax. De Madurodamversie van 010 tegen 020 kent een volwassen rivaliteit. In het hol van de leeuw hoort de tegenstrever van Kevin Moeliker en Ronald Graafland – hij keept, zij niet! – dat De Klassieker gepaard gaat met robuuste rellen. Het is 1993, spelen op zondag om 14.30 uur is normaal, uitfans zijn nog niet in de ban gedaan, het FOX-tijdperk lijkt een illusie. De Feyenoord-beloften delven nipt het onderspit in een wedstrijd waar het Ajax-publiek bovenop zit. Franks Feyenoord-helden – De Goey, De Wolf, Metgod, Van Gobbel, Taument – hebben het nog moeilijker dan Feyenoord D1. De voorbeelden verliezen onder leiding van Willem van Hanegem met 5-2 van de mannen van Louis van Gaal: Overmars, Bergkamp, de gebroeders De Boer, Van der Sar. Frank laat natuurlijk niet los een fan te zijn van de Ajax-keeper. Na een degelijke pot onder moeilijke omstandigheden steekt de Mavoleerling van de Vlaardingse Scholengemeenschap Beneden-Maas de opgedane ervaring als een vervroegd Sinterklaasgeschenk in z’n zak. “Dat is een belevenis die je mentaal vormt. Alles geven, rustig blijven, vertrouwen op jezelf, in een vijandige ambiance die hoopt dat je een fout maakt. Ik heb ook meerdere keren een voorwedstrijd gespeeld in De Kuip. De mooiste was op woensdagavond 29 april 1989. Oranje speelde tegen West-Duitsland. Een WK-kwalificatiewedstrijd die eindigde in 1-1. Marco van Basten, Joop Hiele, Erwin en Ronald Koeman en Frank Rijkaard stonden bij ons langs de lijn. Geweldig! Naast mooie wedstrijden en toernooien met Feyenoord, gebruik ik al die ervaringen om mijn keepers op hun eigen niveau in een mentaal maatpak te steken. Als je dan merkt dat het werkt, zoals bij Caleb Kramer, is dat kicken.”

FRANK DE RUITER KLASSEKEEPERS

ACHTER ZIJN RECLAMEBORD BIJ PPSC: ZIJN OUDE CLUB ALS SPELER EN HUIDIGE CLUB ALS KEEPERSTRAINER.

Feyenoord fundament
Het is nooit een vraagstuk geweest of kleine Frank zou gaan keepen. Door zijn familie is de keepersschooleigenaar geboren met handschoenen aan. “Mijn vader Dolf was doelman in de jeugd van Hermes DVS en later in het eerste van FC Nieuwland. Bij het Schiedamse DRZ, De Roode Zon, keepte oom Henk Zonneveld. En Angelo Spanjaart is mijn keepende neef. Die zat in de jeugd van Feyenoord samen met Kostas Lamprou. Angelo keept nu bij Neptunes-Schiebroek in de Tweede Klasse.” Het grasveld met houten doelen aan het Johan Strausplein, in de buurt waar Frank opgroeide, is tevens van groot belang geweest. Dat plein had net zo goed Houdiniplein mogen heten: “Daar voetbalden we met vrienden. Ik keepte natuurlijk. Op die plek ontsnapte ik aan de aandacht van mijn ouders. Ik heb keepen altijd leuk gevonden. Mede doordat ik geen behendige voetballer was. Dat keepersplezier heb ik nog steeds. Die lol overbrengen op de jeugd doet wonderen. Naast mijn Feyenoordervaringen is dat het fundament van mijn keepersschool.” Bij PPSC verovert de Sauer-Bekkersschool-leerling gelijk een vaste plaats onder de lat in de F1. Met de onvoorspelbaarheid van een illusionist doemt er vliegensvlug een uitverkiezing door Feyenoord op. “PPSC D1 speelde een vriendschappelijk duel tegen Feyenoord E1. Ze hadden geen keeper en kwamen bij mij terecht. Als tweedejaars F-je deed ik het, ondanks het verlies met dubbele cijfers, schijnbaar zo goed dat Feyenoord-jeugdtrainer Rob Kurvers mij naar Varkenoord haalde.” Daar keept de latere Buffon-liefhebber als E-tje, D-tje en eerstejaars C-junior samen met Orlando Engelaar, Pascal Bosschaart en Ellery Caïro. Omdat Ronald Graafland beduidend beter is, vertrekt de ‘Rouwdouwer van de Rossinistraat’ voor zijn tweede seizoen in de C-jeugd naar SVVSMC. “Ik heb bij SVVSMC in C1, B1 en A1 gekeept. We hadden een goede lichting. Met onder andere Edwin van Bueren. Met de B1 namen we het in de Tweede Divisie op tegen Helmond Sport, PSV B2, en FC Dordrecht. Spijkenisse was samen met ons de enige amateurclub. Achter Spijkenisse werden wij tweede. Een lekker levendige en leerzame tijd was het.“

FRANK DE RUITER KLASSEKEEPERS

IEDEREEN KAN DE BOOM IN. KEEPEN IS DE IDEALE UITLAADKLEP VOOR FRANK DE RUITER.

The King en De Gier
Halverwege 2000 klimt Edwin van Bueren op de sportieve ladder bij de Sparta-senioren op tot de voetballende glazenwasser. Terwijl Frank de Ruiter glashard kiest voor zeker schijnende speelminuten bij zijn eerste liefde PPSC, komt John de Wolf als een volleerde Houdini tevoorschijn: “Ik ging voor de Derde Klasse bij PPSC als debuut bij de senioren. Maar op een woensdag in mei, ik speelde mijn laatste jaar bij SVVSMC en zou in juli voor het nieuwe seizoen naar PPSC gaan, belde John de Wolf. De Wolf kende mij, omdat ik als A-junior zijn zoon Desley dat seizoen bij SVVSMC had getraind. Vrijdags stond ik op een zandveld in Lyon. Was ik ineens de doelman van het onofficiële Nederlandse Beach Soccer Team. Als vervanger van de verhinderde Jan Flokstra, de keeper van Zwart Wit’28. De Wolf was speler-trainer-manager bij het Beach Soccer Team dat nog in de kinderschoenen stond. Frankrijk, Italië, Spanje en Portugal waren zomaar de tegenstanders. Met Cantona, Butragueño, Massaro, Salinas. Dat was genieten en stof happen tegelijkertijd tegen ‘The King’ en ‘De Gier’. Ik heb daarna in Rimini, Monaco en ergens aan de Portugese kust nog drie toernooien gespeeld. In totaal acht caps. Zonder een overwinning helaas.” Doordat de achtvoudig Beach Soccer International de hele voorbereiding op het seizoen van PPSC met z’n blote voeten in buitenlands zand staat, is PPSC-trainer Ruud Spierings noodgedwongen in z’n nopjes met concurrent Dennis Zwaan. “In de loop van het seizoen ben ik er toen ingekomen. Mijn bij Feyenoord opgebouwde mentale veerkracht hielp me weer eens.” Tussen 2000 en 2013 is de huidige fan van André Onana de vaste doelverdediger op Sportpark Thurlede. In 2005-2006 duurt een uitstap naar de Eerste Klasse, bij oude liefde SVVSMC, slechts één speeljaar. Na één promotie (2010) en één degradatie (2012) bij de Pro Patria Stormvogels Combinatie, zet Frank z’n wedstrijdhandschoenen in 2013 op hold.

FRANK DE RUITER KLASSEKEEPERS

FRANK IS ÉÉN MET ZIJN PUPILLEN, ZOALS HIER MET SASCHA WILLEMSEN.

Ieder z’n eigen kwaliteiten
De hold-status is geen vaarwel aan de voetballerij. Zoals een ruiter zijn paard koestert, gaat Frank als aankomend adolescent voortdurend met jeugd om. Als A-junior bij SVVSMC laat hij zien dat er een trainer in hem schuilt. “Ik maak makkelijk contact met kinderen. Vind het leuk ze verder te helpen. Iedereen heeft z’n eigen kwaliteiten. Met lol in het keepen overbrengen, kan je iedereen beter maken. Als kinderen plezier hebben, komen de prestaties vanzelf, omdat ze in hun vrije tijd ook gaan oefenen. Het mooiste is het om te zien dat kinderen zich ontwikkelen. Ieder op z’n eigen niveau. Dat genieten van voetballen met jongere kinderen deed ik als A-speler bij SVVSMC al. Met Jeremy Jalink trainde ik daar een jeugdteam.” PPSC zet de Ruiter niet meteen in bij de jeugd. De zaterdagclub zit in 2013 ineens te springen om een keeperstrainer voor de selectie. Frank is een logische keus. De eerste aanzet naar een eigen keepersschool is onbewust een feit. “Toen ik dat een beetje in de vingers had, ben ik begin 2015 clinics gaan geven om naamsbekendheid op te bouwen. In september dat jaar ben ik met zestien keepers even verderop in Schiedam, bij HBSS, gestart met Keepersschool Frank de Ruiter. Ik wilde niet, vanwege mijn vele jaren bij de Blauwwitten, als meubilair gezien worden van PPSC. Vandaar de keus voor HBSS.” De keepersopleiding blijkt bijna drie jaar later een succes te zijn. Het aantal keepers is verdubbeld. Naast Frank de Ruiter zijn er tegenwoordig vier keeperstrainers. De oefenstof en werkwijze spreekt aan in de regio Schiedam. “We werken met zesweekse cyclussen, verdeeld over het voorjaar en najaar. De groepsgrootte is altijd maximaal vier keepers. Door circuitvormen te hanteren, zijn er veel balcontacten en leren de keepers elkaar goed aan te gooien aan te spelen. Zo komt het meevoetballen spelenderwijs aan bod. Passen en trappen is zeker zo’n belangrijk onderdeel van de trainingen als insnijden, positie kiezen en een goede keeperstechniek.”

FRANK DE RUITER KLASSEKEEPERS

FRANK DE RUITER.

Kwajongensachtig dromen
Doordat Franks pupillen met lol veel leren, is er qua mond tot mondreclame voor zijn keepersschool veel aan de hand. Dat komt de ex-Feyenoorder uitstekend uit vanwege het streven naar uitbreiding van z’n trainingsactiviteiten. In Vlaardingen bij VFC traint de vroegere ‘Witte Sokken Drager’ dit speeljaar de zes keepers van JO17 en JO19. De KNVB geeft Keepersschool Frank de Ruiter inmiddels ook een nieuwe impuls: “Jeffrey van der Laan heeft mij benaderd om de keepers van de regioselectie van het District West 2 te gaan trainen. Dat is een fraaie kans om mij als keeperstrainer verder te ontwikkelen. Tevens een mooie waardering voor de methode die ik vanaf 2015 op de mat heb gelegd met mijn jeugdkeepers. Het gaat bij de KNVB om de keepers van JO11, JO12, JO13 en JO14. Die zitten in een selectieprocedure. Het zijn allemaal keepers die tegen het niveau van een BVO aanzitten. Met mijn achtergrond kan ik daar perfect mee uit de voeten. Het is een uitdaging waar ik veel zin in heb.” De grootste uitdaging van de keeper die bij PPSC graag met rugnummer 20 in het doel stond, om net even anders te zijn dan anderen, durft Frank aansluitend volmondig uit te spreken. Want de lat hoog leggen hoort nog steeds, net zoals in z’n Feyenoordtijd kwajongensachtig dromen van keepen in De Kuip, bij de gul glimlachende Schiedamse liefhebber van Ajax-keepers: “Als ik van het trainen van keepers op termijn mijn werk kan maken, zou dat geweldig zijn. Mijn ultieme droom is het natuurlijk om ooit keeperstrainer te worden van een BVO. Eerst maar eens kijken hoe het bij de KNVB gaat bevallen. Voorlopig ben ik nog planner bij Trigion. Dat ik niet van de keepersschool hoef te leven, heeft ook voordelen. Alleen is het steeds goed nadenken hoe ik al mijn activiteiten in één week kan vangen. Maar ja ik ben planner, dus daar kom ik voorlopig wel uit.” Vandaar dat er jaarlijks te allen tijde twee uren beschikbaar zijn voor het keepen van de penaltybokaal op het G-toernooi van SV Honselersdijk: “Het geeft zo veel voldoening om die mensen plezier te bezorgen. Dat zijn de mooiste twee uur van het jaar voor mij.”

FRANK DE RUITER KLASSEKEEPERS

KEEPERSSCHOOL FRANK DE RUITER. FOTO: MISCHA KEEMINK | WATERWEGSPORT.NL

Naar boven

KLASSEKEEPERS SHOP


Ontdek de #KlasseKeepers-hoodies!